renta rodzinna

Wdowa, która nie spełnia kryterium wiekowego ani nie wychowuje małoletniego lub niepełnosprawnego dziecka, ale uzyskała rentę rodzinną z powodu bycia niezdolną do pracy w chwili śmierci męża, traci do niej prawo, jeżeli ZUS uzna, że może już pracować.

Rodzic nie powinien ponosić konsekwencji wadliwego działania organów państwa, które wypłaciły mu jednorazowo rentę rodzinną obejmującą okres czterech lat, co wpłynęło na odmowę przyznania świadczenia wychowawczego.

Osoba niezdolna do pracy może starać się kilka rodzajów renty z ZUS, w tym wypadkową czy socjalną. Świadczenie mogą otrzymać także członkowie rodziny po śmierci krewnego.

Niezamożna, starsza i schorowana osoba może dostać kilka rodzajów świadczeń od państwa.

Jeśli rodzic przekroczy limit przychodu, części świadczenia przysługujące dzieciom nie ulegną zmniejszeniu

Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje po zmarłym członku rodziny co do zasady jedna łączna renta rodzinna, która podlega podziałowi na równe części między uprawnionych. Zasadniczym warunkiem jest, by osoba zmarła miała w chwili śmierci ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń. Jeśli wdowa ma już prawo do emerytury, wówczas musi wybrać: albo własną emeryturę albo rentę po zmarłym mężu.

To jedna z form kształcenia uznawana za naukę w szkole w rozumieniu ustawy emerytalnej. Co prawda, przepisy tego nie precyzują, ale ZUS interpretuje je dość szeroko.

Jeżeli małżonkowie do dnia śmierci męża nie pozostawali faktycznie we wspólności małżeńskiej, to żona nie ma prawa do renty rodzinnej – tak uznał Sąd Najwyższy.

Zasadniczo wysokość renty rodzinnej zależy od emerytury czy renty, jaka przysługiwała zmarłemu członkowi rodziny, ale ZUS gwarantuje też minimalne świadczenie.

Sporadyczne dostarczanie pieniędzy na rzecz byłego małżonka nie może być uznane za wypełnianie obowiązku alimentacyjnego. A okazjonalna pomoc nie wpływa na przyznanie świadczeń po zmarłym.

Prawo do renty rodzinnej po zmarłym dziadku przysługuje wyłącznie osobom, które zostały przyjęte na wychowanie i utrzymanie przez zmarłego. Potwierdził to ostatnio Sąd Najwyższy, oddalając kasację wnuka,

Prezes KRUS odmówił kobiecie prawa do renty rodzinnej po jej mężu, argumentując to tym, iż w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem śmierci legitymował się za krótkim, bo wynoszącym 1 rok i 6 miesięcy, okresem ubezpieczenia emerytalno-rentowego, a tym samym nie spełniał on warunków niezbędnych do przyznania renty rolniczej. W konsekwencji jego najbliższym nie przysługuje świadczenie po nim.

Małżonek, z którego wyłącznej winy doszło do rozwodu, nie może uzyskać prawa do alimentów na podstawie umowy, nawet dorozumianej, a przez to nie może ubiegać się o świadczenie po zmarłym byłym współmałżonku.

Można nabyć prawo do renty rodzinnej po osobie, która pobierała ją, nie spełniając warunków ustawowych – uznał skład siedmiu sędziów SN.

Skoro gmina zaktualizowała dochód osiągnięty przez członków rodziny z tytułu uzyskania rent o niezdolności do pracy oraz rodzinnej, to powinna uwzględnić również zmianę związaną ze sprzedażą części będącego w ich posiadaniu pola.

Zasiłek rodzinny, pielęgnacyjny lub rentę z ZUS może otrzymać niezamożna, starsza i schorowana osoba.

Pracownik niezdolny do pracy, a w szczególnych przypadkach także jego rodzina mogą otrzymać rentę z ZUS.

Aby zachować prawo do renty rodzinnej, nie wszystko trzeba zdawać w pierwszym terminie.

Wbrew obiegowej opinii ZUS nie przyzna jej świadczenia męża. Polskie przepisy nie przewidują bowiem przejścia uprawnień ubezpieczonego na inne osoby po jego śmierci.