orzeczenia TSUE

Właściciel strony internetowej może – bez zezwolenia autorów utworów – publikować linki do wolnodostępnych na innej stronie utworów chronionych. Takie jest sedno dzisiejszego orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE

Nie ma możliwości, aby zastąpić w krajowym procesie regulacją wspólnotową niezgodny z prawem Unii Europejskiej przepis państwa członkowskiego.

W razie wytaczania powództwa zmierzającego do ustalenia odpowiedzialności producenta za wadliwy produkt, miejscem, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące szkodę, jest to, w którym rzecz została wytworzona – orzekł Trybunał Sprawiedliwości.

Pracownik gej legalizujący związek powinien korzystać ze wszystkich uprawnień przysługujących zatrudnionym w firmie z okazji zawarcia związku małżeńskiego.

Dyrektywa 2006/24/WE o retencji danych telekomunikacyjnych jest w całości niezgodna z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej – stwierdził wczoraj rzecznik generalny luksemburskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Niezgodne z unijnym prawem objęcie danej działalności preferencją w VAT nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego – uznał wczoraj Trybunał Sprawiedliwości UE.

Sądami właściwymi w sprawach karnych są wszelkie organy, które stosują procedury o cechach postępowania karnego. Uznaje się przy tym, że jeśli osoba ukarana grzywną przez tego rodzaju organ państwa członkowskiego miała możliwość odwołania się od orzeczenia, to nawet jeśli wcześniej musiała poddać się przedsądowemu postępowaniu administracyjnemu, to podstawowe zasady prawa Unii zostały zachowane – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Niedopuszczalne jest przerzucenie prawa wyboru prawnika z klienta na jego ubezpieczyciela. Dlatego firma asekuracyjna nie może zawierać w umowach ubezpieczenia ochrony prawnej postanowień, które pozwalają jej pokrywać koszty adwokata z wyboru tylko wtedy, kiedy to ona zdecyduje, że sprawę wolno powierzyć zewnętrznej kancelarii, a nie jej pracownikom – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Sąd państwowy, nawet jeżeli uznał się za właściwy w sprawie, w której strony umowy wybrały arbitraż, może wyłączyć wybrane przez nie prawo państwa członkowskiego. I to nawet wtedy, gdy spełnia ono wymagania Unii. Musi jednak ustalić przy tym, że prawo jego siedziby daje powodowi lepszą ochronę – orzekł Trybunał Sprawiedliwości.

Spółka, która chce skorzystać z prawa do odliczenia podatku, nie ma obowiązku badać, czy wystawca faktury zapłacił należność urzędowi skarbowemu.

Państwom członkowskim wolno uznać, że mecze finałowe mundialu i mistrzostw Europy mają doniosłe znaczenie dla społeczeństwa. Dlatego mogły zakazać transmitowania meczów na zasadach wyłączności – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Kompleksowe usługi magazynowania mogą być opodatkowane w kraju, w którym znajduje się nieruchomość, ale tylko wówczas, gdy stanowią świadczenie główne czynności jednolitej. Ponadto usługobiorcy muszą mieć prawo używania całości lub wyraźnie określonej części nieruchomości.

Organ administracji państwowej może kontynuować zapowiedzianą wcześniej kontrolę rolników i ich organizacji korzystających z unijnej pomocy z Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) mimo upływu standardowego terminu sprawdzania transakcji i dokumentów – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Wspólnotowe wzory zgłoszone do rejestracji Urzędowi Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w dziedzinie znaków towarowych i wzorów (OHIM) różnią się od wcześniejszych, jeżeli wywierają na poinformowanym użytkowniku inne całościowe wrażenie.

Dostęp osób trzecich do akt w sprawach o łamanie reguł konkurencji nie może zależeć wyłącznie od zgody stron procesu. Sądy krajowe muszą za każdym razem wyważać interes przedsiębiorców uczestniczących w kartelu i tych, którzy żądają dostępu do dokumentów po to, by wystąpić o odszkodowanie za straty, na jakie naraziły ich działania antykonkurencyjne – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Sąd nie może obniżyć lichwiarskiej kary umownej. Musi orzec o jej niestosowaniu.

W pewnych sytuacjach doradztwo inwestycyjne podlega tym samym rygorom co ich sprzedaż.

Prawo Unii pozwala stosować przepisy krajowe nakazujące zatrzymanie osoby nielegalnie przebywającej w państwie członkowskim, jeśli złożyła ona wniosek o azyl jedynie po to, by opóźnić jej wydalenie. Organy krajowe muszą jednak zawsze badać, czy zatrzymanie stosującego obstrukcję jest niezbędne i proporcjonalne, a więc czy bez tego zainteresowany uniknąłby powrotu – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.

Uzasadnienie decyzji właściwego organu krajowego o odmowie wjazdu do państwa członkowskiego powinno być podawane do wiadomości zainteresowanego w sposób pełny i dokładny. Wyjątkiem od tej zasady może być jedynie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa odmawiającemu państwu – orzekł luksemburski Trybunał Sprawiedliwości.