orzeczenia SN

Obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasową firmą dotyczy wyłącznie osób, które nabyły prawo do emerytury od 1 stycznia 2011 r. Tak orzekł SN

Pracodawca może zaproponować zatrudnionemu, aby okres wypowiedzenia jego umowy wynosił rok, a nie trzy miesiące. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Sąd nie może przyznać ubezpieczonemu świadczenia za okres poprzedzający rozwiązanie stosunku pracy.

 Powinny dokładnie ustalić znaczenie oświadczenia woli stron – orzekł Sąd Najwyższy.

Aby umowa o pracę nakładczą stanowiła podstawę do podlegania ubezpieczeniom społecznym, strony muszą w niej określić taką ilość pracy, która zapewni wykonawcy wynagrodzenie w wysokości co najmniej połowy płacy minimalnej. Ten ostatni musi świadczyć ją przez cały okres trwania kontraktu. W przeciwnym wypadku umowę uznaje się za zawartą dla obejścia prawa.

ZUS nie może podwyższyć o 100 proc. wysokości składek za zatrudnionych, jeśli winę za wypadek ponoszą pracownicy.

Wycena na prywatne zlecenie nie korzysta z domniemania zgodności z prawdą zawartych w niej twierdzeń – orzekł Sąd Najwyższy.

Jeżeli biegły powołany przez sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy spadkodawca spisując testament był trzeźwy czy pijany, wówczas dokument będzie ważny – uchwalił Sąd Najwyższy.

Urzędnik, który otrzymuje niższe wynagrodzenie od innych pracowników, może się domagać odszkodowania od pracodawcy. Nawet jeśli zakres jego zadań jest odmienny.

Zgłoszenie pracującego emeryta do ubezpieczenia społecznego przez firmę nie zwalnia osoby zainteresowanej z przekazania do ZUS informacji o dodatkowych dochodach.

Jeśli umowa o pracę zawarta na czas pełnienia funkcji w organie spółki zawiera możliwość jej wypowiedzenia, jest kontraktem na czas określony, a nie na czas wykonania określonej pracy. Tak orzekł Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę rozwiązania umowy z prezesem zarządu spółki przejętej przez inny podmiot.

Jeżeli wierzyciel jest zwolniony od kosztów postępowania egzekucyjnego, komornikowi zapłaci sąd, przy którym on działa – uchwalił Sąd Najwyższy.

Podwyższenie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste może obejmować wyłącznie całą nieruchomość gruntową, dla której prowadzona jest odrębna księga wieczysta, a nie wybrane działki wchodzące w jej skład – uchwalił Sąd Najwyższy.