orzeczenia SN

Praca lektora wykonywana w sposób ciągły w szkole języków obcych jest świadczeniem usług i podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym na takich samych zasadach jak umowy-zlecenia – uznał Sąd Najwyższy, oddalając skargę kasacyjną.

W sprawach o wysokość świadczenia emerytalnego lub rentowego wartość sporu musi przekroczyć 10 tys. zł, żeby zainteresowany miał prawo do kasacji – uznał Sąd Najwyższy, oddalając zażalenie ubezpieczonego.

W przypadku ciągłego naruszania obowiązku pracowniczego polegającego na prowadzeniu zakazanej działalności konkurencyjnej nie biegnie miesięczny termin na rozwiązanie stosunku pracy bez okresu wypowiedzenia. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Sąd, oceniając obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, musi zagwarantować stronom możliwość przedstawienia swoich racji – tak uznał Sąd Najwyższy.

Jeśli oddziały przedszkolne nie stanowią stałej – obligatoryjnej – struktury organizacyjnej szkoły, a ich powołanie co rok zależy od decyzji gminy, to nauczyciela mianowanego można zatrudnić na czas określony. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Jeśli strona ubiegająca się o rentę wykazuje nieporadność w zgłaszaniu lub zdobywaniu dowodów, sąd badający sprawę powinien z urzędu przeprowadzić takie badanie – uznał Sąd Najwyższy, uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez sąd apelacyjny.

Przed ustaleniem wysokości renty dla poszkodowanego w wypadku pracownika należy ocenić jego zdolności zarobkowe. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Czy osoba, której najemca podnajął lokal mieszkalny lub oddał go do bezpłatnego używania bez zgody wynajmującego, jest lokatorem w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów i podlega ochronie na podstawie tego aktu prawnego? Odpowiedzieć na to pytanie – istotne dla czerpiących dochody z wynajmu mieszkań – powinien Sąd Najwyższy.

Organ nie ma prawa wykraczać poza upoważnienia kontrolne , bo takie naruszenie powoduje, że decyzja zakładu staje się aktem nieistniejącym – uznał Sąd Najwyższy.

Sąd apelacyjny miał prawo uchylić wyrok sądu pierwszej instancji w całości, bowiem ten, przyznając rację Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, nie przeprowadził postępowania dowodowego. Co więcej, wydając wyrok w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu, nie odwołał się w ani jednym zdaniu uzasadnienia do akt sprawy administracyjnej prowadzonej przed organem rentowym – uznał Sąd Najwyższy, oddalając zażalenie organu rentowego na wyrok sądu apelacyjnego.

Jeśli zatrudniający korzystał z wynalazku pracownika jeszcze w trakcie obowiązywania ustawy o wynalazczości (czyli przed sierpniem 2001 r.), musi wypłacić wynagrodzenie z tego tytułu za cały czas używania usprawnienia. Tak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2016 r.

Roszczenia o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy i o zwrot pożytków przez posiadacza samoistnego w złej wierze nie muszą się pokrywać – stwierdził Sąd Najwyższy.