motoryzacja

Chciałbym poznać ludzi, którzy wymyślają nazwy samochodów i paru z nich zapytać, jakie środki psychotropowe zażywają. Dotyczy to m.in. mercedesa, którego gama składa się z ok. 170 modeli. Nic dziwnego, że jakiś czas temu Niemcy stanęli przed koniecznością uporządkowania ich nazewnictwa. Polegało to na tym, że ktoś wrzucił wszystkie litery alfabetu, znane ludzkości cyfry i znaki do jednego worka, porządnie nim wstrząsnął, następnie wysypał na stół i resztę pozostawił ślepemu losowi. Raz ułożyły się tak: Mercedes-AMG GT 63 S 4matic+ 4doors Coupe.

"Sprzedamy ponad milion samochodów elektrycznych rocznie począwszy od 2025 roku" – zapowiada jeden z największych koncernów motoryzacyjnych. "Od aut na prąd nie ma odwrotu" – przekonuje inny gigant. Problem w tym, że elektryczna przyszłość motoryzacji – przynajmniej w Polsce – jest zasnuta… chmurami. Co będzie paliwem przyszłości?

Od kilku dni po internetach krąży filmik, na którym przedstawiciel polskiego oddziału Mazdy przez 10 minut odpiera zarzuty o to, że samochody japońskiego producenta mają problem z korozją, a do tego często padają łupem złodziei. Skąd takie nagłe wyznanie?

Nie jest tajemnicą, że dziennikarze dostają mnóstwo zaproszeń od firm i instytucji, które na łamach prasy chcą się pochwalić swoimi dokonaniami bądź produktami. W redakcjach pism podróżniczych nigdy nikogo nie ma, bo wszyscy akurat robią sobie zdjęcia pod Tadż Mahal albo pływają z delfinami na australijskiej rafie koralowej.

Uwielbiam stare amerykańskie wozy do tego stopnia, że zacząłem zastanawiać się nad kupnem dużego cadillaca, chevroleta albo buicka. Takiego z lat 80. lub 90. Oczywiście nie miałbym odwagi jeździć nim na co dzień, z kilku powodów. Po pierwsze – miasto, w którym mieszkam, nie przypomina Bronxu, po drugie – nie handluję kokainą, a po trzecie – w związku z tym, że nie handluję koką, to nie stać mnie na wlewanie co 100 km do baku 20–25 litrów paliwa. A, i jeszcze w Polsce mamy zakręty, które auta z USA lubią równie bardzo jak weganie żeberka.

Nowe samochody wypuszczane na rynek unijny w 2030 roku będą emitowały co najmniej 35 proc. mniej CO2 niż w 2021 roku - takie uzgodnienie zawarli w nocy z wtorku na środę unijni ministrowie środowiska. Poziom ten jest wyższy niż chciała Komisja Europejska.

Rok. Tyle czasu czekałem na to, by móc usiąść za kierownicą tego samochodu. Przede mną mieli go już wszyscy, w związku z czym czułem się trochę jak gość, który poszedł na randkę z dziewczyną zajmującą się zawodowo tym, czym Julia Roberts w filmie „Pretty Woman”. Mówiąc wprost, poczułem się jak Richard Gere.

Sprzedaż aut spadła o ponad 50 proc. Tym razem problem był nie tylko z popytem, ale i z podażą.

 Jeździłem w życiu wieloma samochodami. Szybkimi i wolnymi, dużymi i małymi, tanimi i drogimi, świetnymi i beznadziejnymi, a także skodami. Jedne zrobiły na mnie ogromne wrażenie, inne trochę mniejsze, a część z nich była tak nijaka, że w ogóle ich nie pamiętam.

K omisja Europejska ma wyjaśnić, czy Volkswagen Group, BMW i Daimler wspólnie działały na rzecz ograniczenia konkurencji na rynku.

James May, jeden z prowadzących niegdyś program „Top Gear”, powiedział, że samochody na wodór są doskonałymi pojazdami przyszłości – dlatego że działają dokładnie tak samo jak obecne auta. „Wsiadasz i jedziesz, a jak ci się kończy paliwo, zatrzymujesz się, tankujesz i jedziesz dalej” – uzasadniał. Chociaż słowa te padły ponad dekadę temu (dokładnie w 7. odcinku 12. sezonu, w 2007 r.), wodorowa przyszłość wciąż nie nadeszła.

Nie ma na razie żadnych podstaw, by sądzić, że koncern Volkswagen manipulował pomiarami toksyczności spalin nie tylko w samochodach z silnikami Diesla, lecz również w pojazdach benzynowych - oświadczyło w niedzielę niemieckie ministerstwo transportu.

Gdy człowiek zszedł z drzewa, rozpalił ogień, urządził sobie jaskinię i przyciągnął do niej za włosy kobietę, stanął przed dylematem: co by tu zjeść? Wystrugał z patyka coś na kształt dzidy i ruszył polować na ryby. Potem wpadł na pomysł, żeby na końcu patyka przymocować ostry kamień. I ruszył na mamuty. Gdy ganiał za jedzeniem, jego dziewczyna ganiała za dziećmi, które z kolei ganiały za innymi dziećmi. I tak to wszystko pędziło przez tysiąclecia. I dzięki temu było szczupłe, zwinne, lekkie, sprytne.

Mam po dziurki w nosie Facebooka. Po pierwsze, Marek Cukrowagóra wie o wszystkim, co robię, do tego stopnia, że gdy tylko wchodzę ze smartfonem do kibelka, wygodnie się rozsiadam i chcę sprawdzić, co u moich znajomych, to pierwszym, co ukazuje się moim oczom po odpaleniu aplikacji, jest reklama papieru toaletowego „Mola”. Po drugie, ostatnio moi znajomi podzielili się na trzy obozy – ludzi, którzy kochają PiS, ludzi, którzy nie kochają PiS, i ludzi, którzy kochają kotki i pieski.

Co pewien czas przychodzi do mnie któryś z przełożonych i uprzejmie prosi, żebym w końcu opisał jakiś tani samochód dla przeciętnego Polaka. Podobno nie chcecie już czytać o por sche, BMW, mercedesach i audi. Zależy wam na mojej opinii na temat normalnych, przystępnych cenowo, rodzinnych aut.

Czy do was również dotarł apel Frondy? W ubiegłym tygodniu ten konserwatywny portal uznał za niechrześcijański, prowokujący i satanistyczny fakt, że na Hel kursuje autobus linii 666. Na początku myślałem, że to ASZdziennik albo posłanka Pawłowicz, ale nie – napisał to serwis uważający się za głos zdrowego rozsądku w liberalnym świecie. Nie wiem, co oni tam w tej Frondzie biorą, ale ma to, skubane, moc! Podejrzewam, że przeciętnemu człowiekowi po zażyciu tego wyrosłyby rogi, kopyta i ogon.

Donald Trump zapowiedziami o wprowadzeniu ceł na auta i części do nich skłonił do współpracy kraje żyjące z motoryzacji.

Przyznaję, jakiś czas temu z ciekawości sięgnąłem po światowy bestseller, literacką kamasutrę i biblię milionów nowoczesnych kobiet, czyli książkę pt. „Pięćdziesiąt twarzy Greya”. Zacząłem czytać i… przykro mi bardzo, ale nie przebrnąłem nawet przez pierwszy rozdział. Szczerze mówiąc, to nie bardzo nawet wiem, czy ta książka ma w ogóle jakieś rozdziały – po prostu skończyłem mniej więcej na stronie ósmej, po czym wrzuciłem ją do kominka. Gdy żona zapytała, dlaczego to zrobiłem, odparłem, że akcja za wolno się rozkręcała.

Sergio Marchionne zmarł wczoraj w wieku 66 lat. Rządził włoskim koncernem przez ostatnie 14 lat. Z funkcji dyrektora generalnego zrezygnował ze względu na ciężki stan zdrowia zaledwie kilka dni temu – 21 lipca