KULTURA MUZYKA

Właśnie wszedł do kin film „Sierpień w hrabstwie Osage”. Autorem oryginalnej muzyki jest Gustavo Santaolalla.

Tytuł płyty, okładka, członkowie projektu – zanim posłucha się premierowego materiału Snowbird, można dzięki tym trzem składowym domyślić się, z jaką muzyką mamy do czynienia.

Duży sukces odniósł polski artysta pianista jazzowy Włodek Pawlik. Album nagrany przez niego wraz z amerykańskim trębaczem Randy Breckerem oraz Filharmonią Kaliską zdobył prestiżową nagrodę Grammy.

Mogwai to zespół, który jest mistrzem w tworzeniu soundtracków do nieistniejących filmów. Potwierdza to ich nowy album „Rave Tapes”.

Legenda rockowej alternatywy, zespół Pixies, wydała nową epkę. Taki format płyty jest dzisiaj bardzo modny, ale jego historia zaczęła się jeszcze przed drugą wojną światową.

Irański folk, Thelonious Monk, George Gershwin, Queens of the Stone Age – wyraz tak różnym fascynacjom daje na płycie „Time’s Tale” trójka znakomitych muzyków.

Chociaż Sharon Jones jest jedną z pionierek soulu, na sukces czekała dwadzieścia lat. Przypieczętowała go albumem „Give the People What They Want”.

Już można zacząć układać listę najlepszych płyt 2014 roku. Na pewno znajdzie się na niej nowy krążek kalifornijskiego żeńskiego kwartetu Warpaint.

Jeśli Sophie Ellis-Bextor kojarzy się wam z perfekcyjnie pomalowaną tańczącą brunetką śpiewającą „Murder on the Dance Floor”, jej najnowszy, piąty krążek „Wanderlust” może wielu z was zbić z tropu.

„You might think he loves you for your money but I know what he really loves you for it’s your brand new leopard skin pillbox hat” – jeśli ktoś nazywa tak numer otwierający swoją płytę, to albo sobie robi żarty, albo niespecjalnie przejmuje się komercyjnymi zasadami panującymi w muzyce. Death Grips od lat pokazują, że bardziej należą do tej drugiej grupy.

Na „Costa Blanca” przenikają się rytmy południowoeuropejskie, ale też niemal buntownicze, rockowe.

Kilka nowych wersji starych hitów, parę coverów, garść nagrań, które do tej pory leżały w szufladzie muzyka – a jednak „High Hopes” Bruce’a Springsteena można uznać za wydarzenie.

Gwiazdy muzyki alternatywnej rzadko idą na wcześniejszą emeryturę. Piętnaście lat po rozpadzie grupy Pavement jej lider Stephen Malkmus wydaje szósty solowy album „Wig Out at Jagbags”.

Kiedy siada przy fortepianie na scenie, oświetlona delikatnie lampą, i zaczyna śpiewać, trudno jej się oprzeć. Dunka Agnes Obel hipnotyzuje nie mniej niż jedna z jej mistrzyń Tori Amos. Przekonali się o tym ci, którzy widzieli i słuchali jej zeszłorocznego koncertu w radiowej Trójce. 11 stycznia nadarzy się kolejna okazja, bo Obel wystąpi w warszawskim klubie Palladium.

Balladowa, skromna opowieść wokalisty z gitarą nie porwie do tańca, ale na pewno spodoba się fanom klimatycznego, oszczędnego (nie mylić z nudnawym) grania.