kapitalizm

Thomas Piketty zyskał renomę, gdy kilka lat temu pokazał, że w kapitalizmie zyski z kapitału zazwyczaj są wyższe niż zyski z pracy. I że prowadzi to do niebezpiecznego wzrostu nierówności majątkowych. Ale to oczywiście nie jest koniec jego opowieści.

Zachód ma problem z korupcją systemową. Jej istotą jest tworzenie prawa pod zamówienie biznesu, który finansuje polityków - mówi w wywiadzie dla DGP prof. Arvind K. Jaine, ekonomista z kanadyjskiego Uniwersytetu Concordia.

Intelektualiści pogardzają systemem, który od dwóch stuleci likwiduje ubóstwo. Z wzajemnością, bo kapitalizm ceni ich równie nisko.

Nasze jednostkowe preferencje są tak złożone, że żaden kandydat nie spełnia ich w całości. Może być tylko im bliski. W związku z tym nigdy nie wybieramy kandydata, który nam odpowiada, ale wybieramy tego, który najmniej nam nie odpowiada - mówi Kenneth Arrow.

Kapitalizm jest niczym drapieżnik: potrafi czasami mocno ugryźć. Na przykład wciąż generując nierówności ekonomiczne. To wiemy. Ale wiemy również, że do spiłowania jego zębów nie wystarczy sama redystrybucja. Trzeba czegoś więcej.

W mediach pojawiło się sporo głosów wyrażających zaniepokojenie narastającą falą nacjonalizmu w Europie (i w innych rejonach świata). Są one z pewnością uzasadnione, bo jak mówi historia, od nacjonalizmu do kłopotów (m.in. wojen) droga niedaleka. Dobrze byłoby jednak, abyśmy od tej dosyć banalnej konstatacji przechodzili szybko do prób wyjaśnienia przyczyn wzrastającej popularności narracji nacjonalistycznej. Z tym są już jednak wyraźne kłopoty. Spróbujmy zatem te lukę trochę zapełnić, pamiętając, że przyczyny popularności nacjonalizmu są wielorakie i te wskazane poniżej z pewnością nie wyczerpują ich rejestru.

Czy jest coś, co łączy tzw. skrajną prawicę i socjalistów? Oczywiście. Antykapitalizm. A w konsekwencji antysemityzm.

Największym problemem świata jest kapitalizm rentierski. Coraz większą część dochodu narodowego stanowi dochód z posiadania różnego rodzaju dóbr – intelektualnych, fizycznych czy finansowych, nie zaś działalności produkcyjnej. A więc coraz większa część dochodu trafia do bogatych i elit, bez żadnego usprawiedliwienia ekonomicznego

Akcjonariat pracowniczy miał być przeciwwagą dla komunistycznej idei własności kolektywnej. Dziś staje się lekiem na bolączki współczesnego kapitalizmu. Na Węgrzech, w USA, Wielkiej Brytanii i we Francji zdał egzamin. W Polsce się nie przyjął

Ścigamy się. W pracy i w życiu. Uważamy rywalizację za coś naturalnego. Bo taki jest świat, taki jest kapitalizm. Wygrywaj albo zgiń. Za rzecz naturalną uważamy i to, że wciąż chce się od nas więcej. Więcej pracy, więcej efektywności.

Czy zastanawiali się państwo kiedyś, jaki mamy ustrój polityczny w naszej służbie zdrowia? Warto przeanalizować tę kwestię, bo dzięki temu poznamy przynajmniej część powodów niewydolności systemu opieki zdrowotnej w Polsce.

Dziennikarz ekonomiczny „Newsweeka” Marek Rabij podjął próbę napisania ambitnego reportażu. Ale w sumie przez całą książkę nie mógł się zdecydować: czy to ma być rzecz o losie lumpenproletariatu szyjącego w Bangladeszu T-shirty dla największych marek odzieżowych zachodniego świata, czy raczej opowieść o machinie globalnego wyzysku, w której każdy uczestnik uważa się tylko za trybik.