inflacja

Wiadomo, że wyższe były ceny prądu i żywności. Ale to jeszcze nie wyjaśnia dlaczego inflacja w styczniu wzrosła aż do 4,4 proc.

Gdy Adam Glapiński został w czerwcu 2016 r. prezesem Narodowego Banku Polskiego, polska gospodarka nie była w najlepszym położeniu. Panowała deflacja, a ceny spadały osiemnasty miesiąc z rzędu. Wzrost gospodarczy zaś dostał zadyszki – w drugim półroczu jego dynamika spadła poniżej 3 proc.

Frank szwajcarski ponownie kosztuje ponad 4 zł. Przed nami rok słabego złotego wobec franka. Wśród powodów jest wysoka inflacja w Polsce.

Wybierając PiS do władzy, wiedzieliśmy, że nie jest to partia ekonomicznych merytokratów, którzy korzystają z najlepszej dostępnej teorii ekonomicznej, która to teoria interwencję gospodarczą dopuszcza, ale darzy ograniczonym zaufaniem. Socjalno-etatystyczny rys ideologii PiS był przecież powszechnie znany i tylko skrajny analfabetyzm ekonomiczny mógłby wytłumaczyć ślepotę na fakt, że rodzi on ryzyka takie, jak wysoka inflacja. Przyjmując jałmużnę znaną jako 500+, akceptując odwrót od prywatyzacji i rozbudowę sektora publicznego, zgodziliśmy się na nie.

Nie ma instrumentu, który dawałby całkowitą pewność, że zainwestowane pieniądze zachowają realną wartość albo przyniosą zysk.

Wzrost PKB ostro hamuje, a jednocześnie inflacja mocno przyspiesza. To rzadkie zjawisko możemy właśnie obserwować nad Wisłą.

Inflacja rośnie szybko w ostatnich miesiącach, a jednak grudzień nie przyniósł odczuwalnych zmian uśrednionych cen podstawowych produktów FMCG.

Polityku, zanim zaczniesz mówić, że nie ma drożyzny, postawisz tezę o uszczęśliwiającym boomie gospodarczym, zapamiętaj: argumenty, którymi się za chwilę posłużysz, są ułomne. Bo przecież powołasz się na inflację i PKB, prawda?

W najbliższych miesiącach inflacja może przekroczyć górną granicę odchyleń od celu - napisano w komunikacie po posiedzeniu RPP. Rada ocenia, że obecny poziom stóp procentowych sprzyja utrzymaniu polskiej gospodarki na ścieżce zrównoważonego wzrostu i umożliwia jednocześnie realizację celu inflacyjnego w średnim okresie.

Wzrost cen ponad cel nbp mamy jak w banku. konsumenci i oszczędzający łapią się za portfele, z niepokojem obserwując akceptowany politycznie flirt gospodarki z inflacją.

Nawet jeśli w tym kwartale inflacja przebije 4 proc., a w całym roku osiągnie poziom 3,5 proc., nie powinien to być powód do niepokoju. Przy tak niskim bezrobociu i wysokim wzroście PKB i płac kilkuprocentowy wzrost cen nie jest niczym niezwykłym.

Podwyższona inflacja sprawia, że realny wzrost funduszu płac jest najniższy od czterech lat. Będzie to miało przełożenie na dynamikę popytu konsumpcyjnego. Na razie broni się mieszkaniówka.

Kevin Daly: Moment na zwiększenie wydatków, który wybrał wasz kraj, okazał się zadziwiająco trafny. Po części to efekt polityki i dobrze zaprojektowanych programów, a w dużej mierze po prostu szczęścia.

Stagflacja – to słowo, które po wstępnych danych o grudniowej inflacji coraz częściej przewija się w ekonomicznych dysputach. Określa stan, w którym nie ma wzrostu gospodarczego, ale ceny gwałtownie rosną. Jest niszcząca: inflacja pożera wartość pieniądza, ograniczając w ten sposób konsumpcję i ogólnie popyt, przez co gospodarka wpada w zaklęte koło, bo słaby popyt pogłębia zjawiska recesyjne.

Średnioroczna inflacja może być wyższa w tym roku niż 2,5% zakładane w tegorocznym budżecie, ale nie stanowi to problemu dla samego budżetu, wynika ze słów wiceministra finansów Leszka Skiby.

Gdy oprocentowanie bankowych lokat nie nadąża za wzrostem cen, konsumpcja i giełda powinny szybciej rosnąć. Ale w Polsce tak nie będzie.