frankowicze

Ministerstwo Finansów potwierdziło w odpowiedzi na pytanie DGP, że unieważnienie umowy kredytu walutowego oznacza, iż podatnik nie skorzysta z ulgi mieszkaniowej w PIT. Tak więc ci, którzy z niej skorzystali, muszą teraz skorygować deklarację PIT-39 za nieprzedawnione okresy rozliczeniowe i zapłacić zaległość podatkową wraz z odsetkami.

Umowa o kredyt bankowy jest umową wzajemną – orzekł Sąd Najwyższy. Wyjaśnienie tego problemu może mieć duże znaczenie dla wzajemnych rozliczeń między stronami w razie unieważnienia umowy o kredyty we frankach.

Jeszcze rok temu niemal 99 proc. ugód było zawieranych poza sądem. Jednak w drugiej połowie ubiegłego roku liczba ugód sądowych znacząco wzrosła – w czwartym kwartale 2024 roku ZBP odnotował nawet po kilkanaście tysięcy takich ugód miesięcznie.

Stawianie frankowiczów w uprzywilejowanej pozycji względem kredytobiorców zadłużonych w innych walutach jest niezgodne z konstytucją – twierdzą niektórzy pełnomocnicy procesowi. Konstytucjonaliści są już bardziej ostrożni

Bank będzie musiał zwrócić kredytobiorcy niesłusznie pobrane odsetki i opłaty już po orzeczeniu sądu I instancji. Zaś z chwilą dostarczenia bankowi odpisu pozwu, z konta frankowicza przestaną być ściągane raty na spłatę kredytu - m.in. takie zapisy znalazły się w projekcie ustawy frankowej

Unieważnienie umowy kredytu walutowego przez sąd powszechny oznacza, że nigdy nie została ona zawarta. W efekcie frankowicz nie może skorzystać z ulgi mieszkaniowej

Jeśli sąd orzeknie zwrot nadpłaconych odsetek na rzecz frankowicza, to bank będzie je musiał przelać już po wyroku I instancji - przewiduje projekt nowej ustawy, która ma przyspieszyć rozpatrywanie spraw kredytów we frankach.

Portale społecznościowe zalewają reklamy firm oferujących zadłużonym odkupienie ich prawa do niesłusznie pobranych przez bank odsetek i prowizji. Zdaniem sądów warunki takiej sprzedaży są rażąco nieuczciwe wobec kredytobiorców

Unijny Trybunał nie przesądził o bezprawności restrukturyzacji Getin Noble Banku, a tym samym nie zapewnił frankowiczom prawa do odszkodowania od Skarbu Państwa. TSUE uznał jednak, że polskie sądy mogą rozpatrywać skargi od kredytobiorców osobno. Ich łączenie w jedną sprawę - choć zgodne z polskim prawem - prowadziłoby do nadmiernej obstrukcji

Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cywilnego przedstawiła ministrowi sprawiedliwości projekt ustawy, który ma przyśpieszyć postępowania dotyczące zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego. Które rozwiązania uznałby pan za najważniejsze?

Sąd Apelacyjny w Lublinie zbadał mechanizm wyliczania odsetek za opóźnienie w zwrocie kwot wynikające z zarzutu zatrzymania. Powodem do podjęcia tego zagadnienia była sprawa dwojga frankowiczów, którzy w maju 2023 r. uzyskali unieważnienie umowy kredytowej. Sąd okręgowy zasądził na ich rzecz od banku 172,5 tys. zł tytułem zwrotu niesłusznie pobranych rat odsetkowych kredytu oraz opłat wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności tej kwoty.

W poniedziałek Jarosław Zarębski, sędzia-komisarz Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne (sygn. akt WA1M/GUp/44/2023) w sprawie zgodności z ustawą zasadniczą art. 440 ust. 3 ustawy – Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 794).

Opublikowane właśnie uzasadnienie uchwały frankowej SN stanowi symboliczne przypieczętowanie zwycięstwa nad bankami.

Nie ma potrzeby przeprowadzania dowodu z opinii biegłego z dziedziny bankowości w sprawach dotyczących kredytów frankowych na okoliczność oceny, że sposób przeliczania kwot kredytu i rat z waluty obcej na złote jest niedozwoloną klauzulą umowną – uznał Sąd Najwyższy.

Wbrew oczekiwaniom samych kredytobiorców rzecznik generalny TSUE nie odpowiedział na pytanie, czy w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem decyzji o przymusowej restrukturyzacji banku na podstawie skargi złożonej przez jego radę nadzorczą, sąd będzie mógł niejako automatycznie przyznać poszkodowanym z tego powodu klientom banku prawo do odszkodowania od państwa. Rzecznik generalny TSUE zajął się natomiast rozważeniem tego, czy sama restrukturyzacja Getin Noble Bank została przeprowadzona zgodnie z unijnymi normami. 

Okoliczność, że określone postanowienie umowne w obrocie konsumenckim uznaje się za abuzywne, nie ma bezpośredniego przełożenia na ocenę jego skutków w relacjach między przedsiębiorcami.