frankowicze

Unijny Trybunał nie przesądził o bezprawności restrukturyzacji Getin Noble Banku, a tym samym nie zapewnił frankowiczom prawa do odszkodowania od Skarbu Państwa. TSUE uznał jednak, że polskie sądy mogą rozpatrywać skargi od kredytobiorców osobno. Ich łączenie w jedną sprawę - choć zgodne z polskim prawem - prowadziłoby do nadmiernej obstrukcji

Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cywilnego przedstawiła ministrowi sprawiedliwości projekt ustawy, który ma przyśpieszyć postępowania dotyczące zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego. Które rozwiązania uznałby pan za najważniejsze?

Sąd Apelacyjny w Lublinie zbadał mechanizm wyliczania odsetek za opóźnienie w zwrocie kwot wynikające z zarzutu zatrzymania. Powodem do podjęcia tego zagadnienia była sprawa dwojga frankowiczów, którzy w maju 2023 r. uzyskali unieważnienie umowy kredytowej. Sąd okręgowy zasądził na ich rzecz od banku 172,5 tys. zł tytułem zwrotu niesłusznie pobranych rat odsetkowych kredytu oraz opłat wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności tej kwoty.

W poniedziałek Jarosław Zarębski, sędzia-komisarz Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne (sygn. akt WA1M/GUp/44/2023) w sprawie zgodności z ustawą zasadniczą art. 440 ust. 3 ustawy – Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 794).

Opublikowane właśnie uzasadnienie uchwały frankowej SN stanowi symboliczne przypieczętowanie zwycięstwa nad bankami.

Nie ma potrzeby przeprowadzania dowodu z opinii biegłego z dziedziny bankowości w sprawach dotyczących kredytów frankowych na okoliczność oceny, że sposób przeliczania kwot kredytu i rat z waluty obcej na złote jest niedozwoloną klauzulą umowną – uznał Sąd Najwyższy.

Wbrew oczekiwaniom samych kredytobiorców rzecznik generalny TSUE nie odpowiedział na pytanie, czy w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem decyzji o przymusowej restrukturyzacji banku na podstawie skargi złożonej przez jego radę nadzorczą, sąd będzie mógł niejako automatycznie przyznać poszkodowanym z tego powodu klientom banku prawo do odszkodowania od państwa. Rzecznik generalny TSUE zajął się natomiast rozważeniem tego, czy sama restrukturyzacja Getin Noble Bank została przeprowadzona zgodnie z unijnymi normami. 

Okoliczność, że określone postanowienie umowne w obrocie konsumenckim uznaje się za abuzywne, nie ma bezpośredniego przełożenia na ocenę jego skutków w relacjach między przedsiębiorcami. 

Frankowa uchwała Sądu Najwyższego potwierdza niemal jednolite już orzecznictwo TSUE i sądów powszechnych. Nie jest ona rewolucyjna, natomiast systematyzuje najważniejsze zagadnienia, wytrącając bankom z ręki kolejne argumenty.

Niespodzianki nie było. Izba Cywilna Sądu Najwyższego w tzw. uchwale frankowej potwierdziła korzystne dla kredytobiorców orzecznictwo sądów powszechnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej co do unieważniania umów zawierających niedozwolone klauzule przeliczeniowe i sposobów ich rozliczania.

SN uznał, że w razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie wiąże konsumenta, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.

Trybunał Sprawiedliwości UE i Sąd Najwyższy mają rozstrzygnąć, czy termin na domaganie się zwrotu kapitału mija trzy lata po uruchomieniu kredytu. Gdyby potwierdziły taką interpretację, to wielu frankowiczów miałoby swoje mieszkania w zasadzie za darmo.

Twierdzenia, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przesądził już kwestię tego, co jest, a co nie jest abuzywne w umowach frankowych, są wielką nadinterpretacją, która ma nie dopuścić do dyskusji na temat słuszności orzeczeń sądowych. 

Rachunek za elitę kredytobiorców walutowych płaci 6–7 mln zwykłych klientów. I to mnie wkurza. Z Krzysztofem Kalickim, byłym prezesem Deutsche Banku, rozmawia Łukasz Wilkowicz.

Banki zmieniają taktykę i zaczynają gremialnie rezygnować z pozywania klientów o zwrot zwaloryzowanego kapitału. Część wycofuje nawet z sądów już złożone powództwa.