frankowicze

Do 7 mld zł może dochodzić już wartość sporu w pozwach składanych przez osoby, które zaciągnęły w przeszłości kredyty walutowe.

Narasta fala pozwów frankowych; eksperci przewidują trzy scenariusze, opisujące skutki dla sektora bankowego, PKB i budżetu: zły, gorszy i najgorszy - pisze czwartkowy "Puls Biznesu".

Spór frankowiczów z bankami zaognia się. Powstają kolejne książki i filmy będące, jak słusznie wskazują autorzy, fikcją. Jednak fikcją, która kształtuje pewien światopogląd. Frankowicze zarzucają bankom oszustwo, a te z kolei wytykają frankowiczom chciwość.

Należy rozstrzygnąć, w jaki sposób rozliczać „walutowe” kredyty w sytuacjach, w których stwierdzona zostanie nieważność umowy. Uważa tak rzecznik finansowy, który właśnie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o podjęcie uchwały w tej sprawie. Rzecznik uważa, że klarowne stanowisko Sądu Najwyższego zapewni przewidywalność orzecznictwa i ułatwi kredytobiorcom podjęcie decyzji o dochodzeniu swoich praw.

W 2020 r. przybyło ich kilkaset procent - informuje piątkowa "Rzeczpospolita".

SN rozpoznał skargę kasacyjną w sprawie kredytu denominowanego we frankach, udzielonego przez Deutsche Bank S.A. i uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 marca 2019 roku. Sprawa trafia ponownie do apelacji.

15 października 2020 roku Sąd Najwyższy (I CSK 519/19) rozpozna skargę kasacyjną kredytobiorcy Deutsche Banku od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2019 roku (IACa 681/18). Kredytobiorca przegrał w I oraz II instancji, a zarzuca nieważność umowy kredytu denominowanego.

UOKiK nałożył na trzy banki BNP Paribas, Millennium oraz Santander ponad 60 mln zł kary za niedozwolone zasady ustalania kursów walut, na podstawie których naliczane są raty kredytów indeksowanych m.in. do euro i franka szwajcarskiego. – poinformował w środę urząd.

Frankowicze i ich pełnomocnicy muszą ostrożnie formułować pozwy. Gdy wnoszą o unieważnienie całej umowy kredytowej, sąd w apelacji już nie orzeknie tylko o uchyleniu niektórych klauzul – orzekł Sąd Najwyższy.

Dziękuję Pani Profesor za tę polemikę. Dziękuję! Chciałbym jednak niepokornie poczynić kilka uwag.

Przy rozliczeniach kredytów frankowych wywody prawnicze nie zastąpią zasad ekonomii.

Oddanie do dyspozycji kredytobiorcy kwoty na czas oznaczony w umowie to po prostu inne określenie głównego świadczenia kredytodawcy. Nie może więc być podstawą dodatkowego zobowiązania kredytobiorcy.

Większość umów kredytowych indeksowanych lub denominowanych do waluty CHF zawierana była z konsumentami, którzy decydowali się na nie w celu finansowania swoich potrzeb mieszkaniowych. W grupie frankowiczów znajdują się również przedsiębiorcy, którzy zaciągnęli kredyt w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą.

Skoro minister umarza podatek jednym kredytobiorcom, to tak samo powinien postąpić wobec innych, znajdujących się w identycznej sytuacji. Wymaga tego zasada sprawiedliwości społecznej – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Umowy denominowane do franka szwajcarskiego Deutsche Banku uchodzą wśród frankowiczów i prawników za jedne z najtrudniejszych do zaskarżenia. Wynika to z faktu, że linia orzecznicza na gruncie tych umów jest rozchwiana, a część sądów uważa, że po usunięciu postanowień odsyłających do tabel kursowych umowy te mogą pozostać w mocy jako wykonywane bezpośrednio w walucie CHF - tj. wypłacane w CHF i spłacane w CHF.

Trwające dekadę postępowanie sądowe pomiędzy ponad 1200 frankowiczami a mBankiem właśnie się kończy. Powód? Korporacja zdecydowała się wycofać swą apelację, a tym samym wyrok sądu okręgowego z 2013 r. się uprawomocnił.

Trzy pytania, dotyczą rozdzielenia indeksacji kredytu od postanowień odsyłających do tabel kursowych, zostały zadane do Trybunału Sprawiedliwości UE przez Sąd Okręgowy w Gdańsku oraz Sąd Rejonowy dla Warszawy – Woli - poinformowała Kancelaria Garlacz w poniedziałek.