finanse

Przepis jest na pozór prosty: Rosnąć szybciej niż inni.

Pogorszenie się koniunktury, z jakim mamy do czynienia w ostatnich miesiącach, jak dotąd nie odbija się niekorzystnie na jakości portfela krajowych banków.

„W Polsce i całej Unii Europejskiej niezbędne jest podjęcie decyzji determinujących nasze miejsce w przyszłym światowym porządku gospodarczym” – czytamy w materiałach zapowiadających tegoroczny XIII Europejski Kongres Finansowy. 

"Obciążanie NBP i rządu winą za wysoką inflację to narracja Kremla” – w taki sposób Narodowy Bank Polski wita od kilku dni osoby, które chcą odwiedzić jego warszawski oddział. Baner z tym hasłem trudno przeoczyć, bo jest nim obklejona potężna fasada budynku. Z przesłaniem zapoznają się tysiące osób dziennie, które przejeżdżają lub przechodzą ruchliwą ulicą Świętokrzyską. Reklama wyjaśnia też główne przyczyny galopady cen według NBP. Po pierwsze: to rosyjska agresja na Ukrainę, po drugie: pandemia i jej skutki. O inflacyjnej „narracji Kremla” parę dni temu mówił prezes NBP Adam Glapiński.

W zespole, który ma prześwietlać sposób wydatkowania pieniędzy, będzie m.in. podmiot związany z Ordo Iuris i przedstawiciele Kampanii Przeciw Homofobii.

W kwietniu 2023 r. inflacja po wyłączeniu cen żywności i energii wyniosła 12,2 proc., licząc rok do roku. Wskaźnik CPI w analizowanym okresie wyniósł 14,7 proc. – podał Narodowy Bank Polski we wtorek.

Tempo wzrostu cen w Polsce wyraźnie się obniżyło, ale w wielu krajach spadek był znacznie głębszy. 

Ostatnie problemy banków na nowo wzbudziły zaniepokojenie stabilnością całego sektora. Dźwignia finansowa – stosunek wartości aktywów do kapitału własnego – to jedna z miar, której bacznie przyglądają się instytucje nadzoru. Im jest wyższa, tym w większym stopniu aktywa finansowane są długiem. To z kolei może oznaczać, że cały system bankowy jest bardziej narażony na wstrząsy. Stąd rozmaite wymogi kapitałowe i ograniczenia dźwigni finansowej zawarte m.in. w reformach regulacyjnych Bazylea III.

Piłka nożna to taka gra, w ktorej 22 facetów biega za piłką, a na koniec i tak zawsze wygrywają Niemcy” – powiadał słynny Gary Lineker. Gdyby gwiazdor angielskiej piłki lat 80. był ekonomistą, to mógłby stworzyć podobną definicję europejskiej integracji monetarnej.