film

Kiedy przestajesz grać młode kobiety, droga staje się wyboista, a później robi się ciekawie – mówi znakomita brytyjska aktorka Emily Watson

Lance Armstrong. Ikona sportowej siły i sukcesu. Podziwiany na całym świecie za kolarskie trofea, m.in. siedmiokrotne zwycięstwo w Tour de France. Wygrał też z rakiem. Słowem: superman. Nieskazitelność Armstronga runęła, gdy w 2012 udowodniono mu wieloletnie oszustwo i stosowanie dopingu. Do końca życia nie może uprwiać zawodowo kolarstwa.

Salma Hayek i Vincent Cassel w zrealizowanej z wizjonerskim rozmachem, osadzonej w świecie magii i tajemnic, mrocznej opowieści o najskrytszych pragnieniach

Piotruś Pan od ponad stu lat inspiruje pisarzy, filmowców i twórców komiksów. Z różnym skutkiem

Jakim trzeba być szefem kuchni, by prowadzić wyjątkową restaurację?

„11 minut” Jerzego Skolimowskiego ubiega się o nominację do Oscara. Ale w tym filmie wirtuozeria formy idzie w parze z błahym przesłaniem

Adam był topowym kucharzem Paryża. Jego dawna sława jednak minęła i teraz chce zacząć wszystko od nowa. Buduje zespół, który ma podbić podniebienia Londyńczyków i stworzyć najlepszą restaurację na świecie.

W tym roku może zostać pobity rekord z ubiegłego: ponad 40 mln sprzedanych biletów do kina.

Osadzenie akcji filmu w pięknym mieście to jedna z najlepszych form jego promocji, która często skutkuje napływem rzesz turystów. Nie dziwi więc, że o bycie planem filmowym zabiegają nawet metropolie takie jak Paryż czy Rzym. Wiele jest również polskich filmów, które znakomicie ukazują uroki naszego kraju. HomeToGo, wyszukiwarka domów i apartamentów wakacyjnych, przygotowała więc subiektywny ranking 5 filmów, których obejrzenie zachęca do spędzenia niezapomnianego weekendu w polskim mieście.

„Demon” to niemal czysty gatunkowo horror, z grozą umiejętnie przełamywaną smoliście czarnym humorem.

Jesteśmy mniej oswojeni z kulturową innością niż np. Brytyjczycy. To jest nasz problem wobec innych kultur – mówi Dariusz Gajewski, reżyser dramatu „Obce niebo”

Szalenie irytujący film. Twórcom „Performera” przyświecała zapewne idea przywrócenia sztukom wizualnym człowieka, konkretnego autora, z imieniem i nazwiskiem. Zamysł szlachetny, ale nie powiódł się również dlatego, że Oskar Dawicki jest w „Performerze” takim samym znakiem, jak zdehumanizowane sztuki plastyczne, z którymi twórcy filmu Łukasz Ronduda i Maciej Sobieszczański wchodzą w polemikę. Dawicki nie jest jednak żadną ofiarą, jest kokietem i beneficjentem antymieszczańskiej postawy. Jeżeli jego ekranowa obecność jest w efekcie ciekawa, wynika to z przypadkowego autoobnażenia artysty.