film

Przy okazji polskiej premiery nagrodzonego Oscarem dokumentu „O krok od sławy” przyglądamy się dokumentalnej polityce i strategiom amerykańskiej Akademii Filmowej.

Szczęśliwie Padilha poradził sobie całkiem nieźle z samą legendarną historią, zgrabnie rozkładając akcenty: o ile zakuty w cybernetyczny pancerz, wyprany z uczuć i pamięci Murphy u Verhoevena walczył o odzyskanie swojego człowieczeństwa, tutaj musi starać się o jego zachowanie.

„Dziennik z podróży”, dokument o Tadeuszu Rolkem to brzytwa, której chwyta się tonące polskie kino.

„Jak ojciec i syn” to smakowity okruch życia i opera mydlana, którą można by wystawić w mediolańskiej La Scali.

Każda z krótkometrażówek jest popisem wyobraźni, humoru i empatii: nic dziwnego, że pokochali je widzowie na całym świecie, a spośród produkcji Aardmana to filmy ze świata Wallace’a i Gromita (w tym seriale „Baranek Shaun” i „To Timmy”) cieszą się największą popularnością.

Smarzowski patrzy na patologie, bada te rejony codzienności, o których staramy się raczej nie myśleć, a wciąż udaje mu się uchwycić gorzką i nieprzyjemną prawdę o Polsce.

Dzięki przypadkowemu zrządzeniu losu „Mandarynki” wchodzą na nasze ekrany bogatsze o ciekawy kontekst interpretacyjny.

Adam Hodges – autor serialu – maluje tu wszystko grubą krechą, dobrzy są faktycznie dobrzy, źli należycie źli, kobiety piękne, a młodzieńcy przystojni. Nie stroni też od gatunkowych klisz, operując nimi w pełni świadomie i opowiadając tym samym historię, której moglibyśmy słuchać i po stokroć.

„Eastern Boys” przekracza granice dokumentalnej rejestracji dworcowego życia. Cinema verite flirtuje z kryminałem, ten zaś łączy się z melodramatem.

Z „Gwiezdnymi Wojnami” związany jest największy model, jaki kiedykolwiek zbudowano z klocków LEGO. Pokazano go w zeszłym roku na placu Times Square w Nowym Jorku. Był to 13-metrowy X-Wing Starfighter, który ważył ponad 20 ton i został złożony z około 5,3 miliona elementów.