dyrektywa EPBD

Budynki odpowiadają dziś za blisko 40% zużycia energii w Unii Europejskiej. Ich modernizacja i dekarbonizacja stają się niezbędne, by móc osiągnąć neutralność klimatyczną. Konieczne jest nie tylko wdrożenie nowych technologii – paneli fotowoltaicznych, infrastruktury ładowania aut elektrycznych czy systemów zarządzania energią – lecz także głęboka poprawa efektywności istniejących już budynków i zmiana podejścia społecznego. Nowelizacja dyrektywy EPBD wyznacza kierunek tych działań, definiuje standardy dla nowych inwestycji oraz plan renowacji dla już istniejących obiektów w całej UE.

Dyrektywa budynkowa to np. konieczność nadania wszystkim budynkom klas efektywności energetycznej i obowiązek renowacji najbardziej energochłonnych obiektów. Dokument ten już dziś budzi zaniepokojenie. Jednak zdaniem wielu ekspertów dyrektywa to nie zagrożenie, a szansa na przeprowadzenie renowacji budynków w sposób kompleksowy, przemyślany i efektywny. Jednym z pierwszych wyzwań dla Polski jest przygotowanie Krajowego Planu Renowacji Budynków. 

Wdrożenie nowej dyrektywy budynkowej z dużym prawdopodobieństwem przyczyni się do wzrostu cen nowych domów i mieszkań. Światełkiem w tunelu dla naszych portfeli może być m.in. postęp technologiczny zmniejszający koszty produkcji kluczowych materiałów i urządzeń pozwalających osiągnąć zeroemisyjność zakładaną przez dyrektywę. 

Nowa dyrektywa budynkowa w połączeniu z systemem ETS2 przyniesie rewolucję w sektorze budynków. Jeśli zostanie wprowadzona nieumiejętnie, jej skutki będą bolesne, zwłaszcza dla najbiedniejszych gospodarstw domowych. Czy rządzący mają pomysł na to, by nie skończyła się klapą i wzrostem społecznego niezadowolenia? Jedną z odpowiedzi mogą być środki ze Społecznego Funduszu Klimatycznego.