amortyzacja

Wydatki remontowe nie są kosztem bezpośrednim, ale wpisują się w plan amortyzacji, gdy są przeprowadzone przed oddaniem budynku do używania.

Kwoty otrzymanych dotacji nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej, jeżeli związane są z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem środków trwałych podlegających amortyzacji.

Prawo do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych przysługuje nowym podatnikom PIT lub CIT w pierwszym roku ich działalności oraz tzw. małym podatnikom.

Wydatków na remont środków trwałych nie można amortyzować, ponieważ nie przewidują tego przepisy ustawy o CIT. Można je więc zaliczyć bezpośrednio do kosztów.

Małymi podatnikami, którzy są uprawnieni do przyspieszonej amortyzacji w ramach pomocy publicznej, są wspólnicy spółki osobowej, a nie cała spółka.

Przy ustalaniu okresu amortyzacji środków trwałych trzeba uwzględnić okres ekonomicznej użyteczności składnika majątku.

Środkiem trwałym podlegającym amortyzacji może być jedynie przedmiot wymieniony w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiący własność lub współwłasność podatnika – chyba że zachodzą przesłanki dotyczące umowy leasingu. Kiedy amortyzacja nie będzie możliwa?

Wyodrębnione części budynku powinny być amortyzowane jedną stawką, chyba że przedsiębiorca posiadałby odrębne prawa do tych części.

Wydatki na usługę rzeczoznawcy majątkowego można zakwalifikować do kosztów nabycia nieruchomości i podwyższyć jej wartość początkową dla rozliczenia amortyzacji.

Samochód oddany w leasing operacyjny można amortyzować tylko okresowo, gdyż podatek dochodowy od osób prawnych jest podatkiem rozliczanym rocznie.

Powierzanie kontrahentom składników majątkowych w określonych celach jest coraz bardziej powszechnym zjawiskiem. Hurtownicy powierzają detalistom wyposażenie sklepów reklamujące produkty hurtownika. Producent powierza podwykonawcy maszyny wykorzystywane na potrzeby produkcji powierzającego. Wydaje się, że klimat podatkowy nie sprzyja tego rodzaju transakcjom. Dlaczego?

Nakłady inwestycyjne na przystosowanie niekompletnego budynku do nowej funkcji nie stanowią ulepszenia, lecz wytworzenie nowego środka trwałego.

Dla celów podatkowych środki trwałe, w tym maszyny, amortyzowane są z wykorzystaniem stawek z wykazu Klasyfikacji Środków Trwałych.

Za wartości niematerialne i prawne uznaje się wyłącznie takie składniki majątku, które zostały przez podatnika nabyte i nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania.

Odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego można dokonywać dopiero od momentu jego zarejestrowania w urzędzie patentowym.

Warunkiem rozliczania odpisów amortyzacyjnych jest istnienie związku między środkiem trwałym, a działalnością gospodarczą podatnika.

Podatnik nie może indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjnej dla budynku mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby wynajmu prywatnego, jeżeli nie było nabycia.