Kijów już nie tak popularny

Dwa lata od rozpoczęcia przez Rosję pełnoskalowej inwazji Unia Europejska nie ma zbyt wielu dobrych wiadomości dla Ukrainy. W Kijowie najpewniej pojawi się szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen, prawdopodobnie z premierem sprawującej prezydencję w UE Belgii Alexandrem De Croo, choć wizyta ta nie została jeszcze oficjalnie potwierdzona. Państwom członkowskim udało się co prawda zgodnie z obietnicą uzgodnić 13. pakiet sankcji na Rosję (formalnie zostanie przyjęty przed 24 lutego), ale zawarte w nim rozszerzenie listy sankcyjnej o 200 osób i podmiotów można traktować bardziej jako symboliczny gest niż realny polityczny przełom. Tym bardziej że państwa unijne nie dostarczą obiecanego do końca marca miliona sztuk amunicji, cel ten udało się zrealizować zaledwie w połowie. Problematyczne jest też dalsze wsparcie militarne, w tym wspólne zakupy broni i sprzętu na rzecz Ukrainy. Po otwarciu negocjacji akcesyjnych wątpliwe jest ogłoszenie jakichkolwiek postępów Kijowa na drodze do członkostwa w UE.

W drugim roku wojny zapał większości państw UE do wspierania Ukrainy znacznie osłabł, ale pat w Waszyngtonie (blokada pakietu wsparcia dla Kijowa przez republikanów w Izbie Reprezentantów) wywołał nie tylko lawinę komentarzy, lecz także początek dyskusji o wzmacnianiu wspólnej europejskiej pomocy. Skutkiem tego są choćby podpisane niedawno przez Francję i Niemcy dwustronne umowy o gwarancjach bezpieczeństwa dla Ukrainy. Rok temu nastroje były nieco lepsze, a Wspólnota miała za sobą kilkanaście miesięcy bezprecedensowego tempa dostarczania pomocy i uzgadniania jej w obrębie „27”. Na trzy tygodnie przed pierwszą rocznicą UE uzgodniła 10. pakiet sankcji, a dodatkowo von der Leyen zorganizowała posiedzenie kolegium komisarzy w Kijowie. Okołorocznicowe wydarzenia uzupełniał wówczas nadzwyczajny szczyt UE–Ukraina.