Gwarancje dla Ukrainy zmienią naszą sytuację
P o rozmowach Trump – Putin na Alasce i spotkaniu w Białym Domu z liderami unijnymi wróciła kwestia „gwarancji bezpieczeństwa” dla Ukrainy ze strony państw europejskich i USA. Od tego, w jaki sposób zostanie rozstrzygnięta, będzie zależeć bezpieczeństwo nie tylko Ukrainy, lecz także całej Europy Środkowej, a także przyszłość NATO.
Dlaczego Ukraina potrzebuje gwarancji i z jakiego powodu o nie zabiega? Oczywistym motywem Kijowa są kwestie z obszaru polityki wewnętrznej, a nawet stabilności własnego systemu politycznego. Jeśli bowiem mielibyśmy do czynienia z traktatem pokojowym kończącym wojnę, to obywatele Ukrainy musieliby zmierzyć się z utratą, również w wymiarze formalnym, części terytorium. Akceptacja tego stanu rzeczy wymaga zgody obywateli wyrażonej w odrębnym głosowaniu. Każdy polityk, również Zełenski, będzie zmuszony do uzasadnienia konieczności zawarcia traktatu i przekonania do takiego kroku Ukraińców. Zawieszenie broni nie pociąga za sobą akceptacji nowego przebiegu granicy.
To wyjaśnia, dlaczego Putin mówi o traktacie pokojowym, a Zełenski i wspierający go politycy europejscy optują na rzecz zawieszenia broni. Jeśli jednak ta ostatnia formuła zakończenia wojny okaże się nierealna i trzeba będzie podpisywać traktat pokojowy, to na znaczeniu zyskują kwestie gwarancji bezpieczeństwa. Zawieszenie broni też aktualizuje pytanie o szanse utrzymania pokoju – co jest istotą gwarancji bezpieczeństwa – ale w inny sposób. Jeśliby bowiem doszło do zakończenia czynnej fazy wojny, to można byłoby gwarantować taki stan rzeczy na dwa sposoby – w ramach wariantu koreańskiego lub izraelskiego. W tym pierwszym wysyła się do sprzymierzonego kraju siły zbrojne w takiej liczbie, aby odstraszyć agresora; w tym drugim stawia się bardziej na samodzielne zdolności zagrożonego państwa.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.