Piąty raz z Putinem

Według naszych rozmówców rosyjska kontrpropozycja zakładała dopuszczenie Amerykanów do mechanizmów handlu rosyjską ropą i gazem, ale bez pozbywania się infrastruktury i bez rozejmu w wojnie lądowej. Jedynym ustępstwem wojennym byłoby wstrzymanie obustronnych ataków z powietrza. Stany Zjednoczone, podobnie jak Indie, Azerbejdżan czy Turcja, miałyby stać się pośrednikiem w obrocie surowcami, kupować tanio z upustem, a następnie sprzedawać amerykańskie już formalnie produkty po cenie wyższej niż wyjściowa. Gaz mógłby płynąć – słyszeliśmy różne wersje – ocalałą nitką rurociągu Nord Stream 2 albo lądem. Nasze źródło w Kijowie przypomina, że podobny układ, tylko na mniejszą skalę, został po cichu zawarty z Węgrami. MOL kupuje ropę na Białorusi i przesyła ją jako węgierską przez ukraiński system przesyłowy. – W zamian premier Viktor Orbán wyszedł z sali, gdy państwa członkowskie Unii Europejskiej głosowały w sprawie otwarcia rozmów akcesyjnych z Ukrainą – przekonuje rozmówca z Kijowa.

Jednocześnie jednak nasz informator twierdzi, że Amerykanie potraktowali swoje rozmowy z Rosjanami jako lewar dla nacisku na Komisję Europejską. W myśl tej wersji Biały Dom stracił zainteresowanie pośredniczeniem w handlu rosyjskimi surowcami, gdy tylko Trump uzgodnił z przewodniczącą KE Ursulą von der Leyen, że Unia Europejska znacznie zwiększy zakupy amerykańskiego gazu. W myśl uzgodnień zawartych podczas lipcowego spotkania obojga polityków w Wielkiej Brytanii państwa Wspólnoty aż do końca kadencji Trumpa będą kupować amerykański gaz LNG za 250 mld dol. rocznie. – Skoro tak, to Amerykanie nie potrzebują już rosyjskiego gazu, który z założenia nie dość, że jest tańszy niż amerykański, to jeszcze wzrost podaży dodatkowo wpłynąłby na spadek cen. A po co mieliby pomagać konkurencji? – wskazuje nasz ukraiński rozmówca.