W cieniu wojny o Ludwiczka
Kampanijne zamieszanie całkowicie przykryło prawdopodobnie najważniejsze dotychczas wydarzenie wojny w Ukrainie. Gdy wybieraliśmy prezydenta, Ukraińska Służba Bezpieczeństwa (SBU) zaatakowała rosyjskie lotniska, na których bazują maszyny będące składową triady strategicznej (na triadę składają się: międzykontynentalne pociski balistyczne wystrzeliwane z lądu, pociski balistyczne wystrzeliwane z okrętów podwodnych oraz bombowce strategiczne z bombami i pociskami jądrowymi). To te samoloty przenoszą pociski, którymi Władimir Putin uderza w Ukrainę. I to one mogą odpalać te same pociski, tylko że wyposażone w głowice nuklearne. Atak SBU wyłączył z użycia ok. jednej trzeciej tych maszyn. Co oznacza, że zmienił się układ sił między Federacją Rosyjską a USA, na korzyść Waszyngtonu.
Ukraińcy nie zainwestowali fortuny w operację. Użyto nieco ponad 100 relatywnie tanich dronów FPV, które startowały ze specjalnie przystosowanych do tego celu TIR-ów. Kilka dni po operacji „Pajęczyna” awans na szefa wojsk dronowych uzyskał Robert Browdi, do wojny szemrany biznesmen współpracujący z każdą władzą. Ten pochodzący z Zakarpacia naturszczyk zbudował od zera ukraińską doktrynę dronową, zamieniając ją w sztukę. Madziar – bo takim pseudonimem tytułuje się Browdi – mógł skończyć jako prowincjonalny kryminalista i przemytnik. Rosyjska inwazja uczyniła z niego bohatera podręczników taktyki wojennej.
W środę – gdy Rosjanie otrząsnęli się po ataku na lotniska oraz po mniej udanej próbie uderzenia w most Krymski – doszło do rozmowy telefonicznej Donalda Trumpa z Władimirem Putinem. Rosyjski prezydent zastrzegł sobie prawo do odpowiedzi na „Pajęczynę”. Sugerując równocześnie, że włączy się w rozwiązanie problemu programu atomowego Iranu. Co należy czytać jako zapowiedź zemsty.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.