Ciągłe zabiegi o jedność transatlantycką

Konsultacje z europejskimi sojusznikami i partnerami – te słowa od początku wywołanego przez Rosję kryzysu wokół Ukrainy są odmieniane przez wszystkie przypadki przez prezydenta Joego Bidena i jego podwładnych. Za nimi idą czyny; Waszyngton od tygodni aktywnie koordynuje szeroką i zdecydowaną transatlantycką odpowiedź na posunięcia Kremla. Jego wysiłki są w większości pozytywnie recenzowane. „Mimo błędu w postaci porzucenia sankcji na Nord Stream 2 administracja Bidena wykonała przyzwoitą pracę, mobilizując Europę i NATO w opozycji do rosyjskich planów wobec Ukrainy. Sojusznicy są w większości «na pokładzie», choć zastanawiamy się, jak długo Niemcy, Francja i Włochy utrzymają kurs” – pisze zazwyczaj krytyczny wobec demokratycznego prezydenta „Wall Street Journal”.

Równocześnie między Amerykanami a Europejczykami w trwającym od jesieni kryzysie są zauważalne różnice. Pierwszą i najbardziej rzucającą się w oczy są informacje wywiadowcze i zarządzanie nimi. Te amerykańskie są stale utrzymane w alarmistycznym tonie, a kulminacyjnym momentem był piątek. Przed pełnym napięcia weekendem Biały Dom informował, że rosyjska inwazja na Ukrainę nie jest pewna, ale może nastąpić w każdej chwili, nawet przed zakończeniem igrzysk olimpijskich. Liczące się amerykańskie tytuły, powołując się na rządowe źródła, pisały nawet, że z wiedzy USA wynika, iż Władimir Putin podjął już decyzję o ataku. Europejczycy i ich źródła od grudnia 2021 r. kreślą mniej kasandryczne scenariusze.