Między kapitulacją a moralnym zwycięstwem
R uch niepodległościowy w Katalonii zmierza ku porażce. Lider Katalońskiej Lewicy Republikańskiej (ERC) Oriol Junqueras obiecał zaniechanie jednostronnych działań na rzecz niepodległości, przywódca partii Razem dla Katalonii (JxCAT) Carles Puigdemont ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości w Maroku, ich ugrupowaniom coraz trudniej współpracuje się w ramach regionalnego rządu (Generalitat), a większość mieszkańców Katalonii jest przeciwna secesji. To sukces hiszpańskiego rządu przekonującego separatystów do rezygnacji z dążeń.
7 czerwca lider ERC wystąpił do premiera Hiszpanii Pedra Sáncheza z prośbą o ułaskawienie jego i siedmiu innych uwięzionych byłych członków Generalitat. W październiku 2019 r. zostali oni skazani na kary od dziewięciu do 13 lat więzienia za zorganizowanie nielegalnego referendum niepodległościowego w 2017 r. Ich działalność została zakwalifikowana jako bunt przeciw państwu i sprzeniewierzenie środków publicznych. Aresztowanie i skazanie było możliwe dzięki zastosowaniu przez ówczesnego premiera Mariana Rajoya art. 155 konstytucji pozwalającego na zawieszenie autonomii regionu, gdy jego władze podejmują działania przeciwko jedności państwa.
W liście Junqueras złożył samokrytykę za działania z 2017 r. i obiecał, że ich nie powtórzy. Proponuje wariant szkocki, oznaczający uzgodnienie z Madrytem organizacji legalnego referendum w przyszłości. Twierdzi, że zastosowanie przez premiera prawa łaski, będącego jego konstytucyjną prerogatywą, będzie stanowić pierwszy krok do zakończenia konfliktu. Jednocześnie wyraża uznanie dla prowadzonego przez Sancheza od 2018 r. dialogu z Generalitat. W reakcji na list Junque rasa premier zaapelował do narodu o „wielkoduszność wobec skazanych”, ale nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi, czy skorzysta z prawa łaski.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.