Sto dni Emmanuela

Zgodnie z przewidywaniami francuska Rada Konstytucyjna nie dopatrzyła się uchybień w procedurze użytej do zmiany wieku emerytalnego. Ustawa, którą władza uparcie określa jako „przyjętą przez parlament” (a wprowadzona w wyniku zastosowania art. 49.3 konstytucji, który pozwala rządowi przeforsować bez debaty i głosowania przepisy dotyczące finansów publicznych, jeśli tylko gabinet nie zostanie odwołany w wyniku wotum nieufności), została więc 15 kwietnia ogłoszona (co ciekawe, o godz. 3 w nocy) i weszła w życie. A ponieważ wzbudziła olbrzymie – wyrażane dosadnie na ulicach – emocje, prezydent i rząd słusznie założyli, że trzeba je uspokoić. Tyle że telewizyjne orędzie Emmanuela Macrona z 17 kwietnia zdecydowanie nie zadziałało jak oliwa na wzburzone fale. I nie mogło.