Unia pęka. Rebelianci kontra establishment

Pierwszy front walki to buksujące negocjacje między Brukselą a Wielką Brytanią dotyczące brexitu. Kolejny – spór o praworządność z Europą Środkową reprezentowaną przez Polskę, Węgry i Rumunię, która będzie dziś grillowana w Parlamencie Europejskim z powodu rozmontowywania sądownictwa antykorupcyjnego. Trzecie pole konfliktu to Włochy. Komisja Europejska najpierw spierała się z Italią o migrantów, teraz o dyscyplinę budżetową. Jeżeli tarcia będą eskalować – mogą się okazać zabójcze. Trzecia gospodarka UE i jeden z filarów strefy euro są zbyt ważnymi ogniwami, by nie pociągnąć za sobą na dno unii walutowej.

Igranie z deficytem bud żetowym to nie nowość w eurolandzie. Cierpliwość Brukseli w tym zakresie kilka razy testowała już np. Francja. Ale w przypadku Włoch, obok dziury budżetowej trzykrotnie większej od zakładanej, powodem do zmartwień jest sposób, w jaki obecny rząd chce o tym rozmawiać z Brukselą. – Włochy są suwerennym państwem, nikt tu nie boi się obelg i gróźb Unii – oświadczył wczoraj wicepremier Włoch Matteo Salvini. Zrobił to zaraz po tym, jak szef KE Jean-Claude Juncker ocenił, że zwiększenie włoskiego deficytu może prowadzić do scenariusza greckiego. Populistom znad Tybru wojna z Brukselą jest na rękę, bo podbija ich polityczne notowania. Salvini skorzysta na tym w kampanii wyborczej do europarlamentu.

Dalszy ciąg bitwy o włoski budżet nastąpi po tym, jak oficjalnie do Brukseli trafi jego projekt. Wszystkie kraje strefy euro muszą zaprezentować swoje plany do 15 października. Komisja Europejska ma czas na ich ocenę do końca listopada.

Spór z Brukselą jak na razie pracuje na korzyść liderów zbuntowanych państw. Niewykluczone, że przed majowymi wyborami do europarlamentu zawiąże się nieformalny klub rebeliantów przeciw Komisji Europejskiej. ©℗ A14–15

Populistom wojna z UE jest na rękę, bo podbija ich notowania