Antrakt w dłużnej tragifarsie USA

Porozumienie, które przełamało impas w sprawie limitu zadłużenia USA, nastąpiło na kilka godzin przed terminem wyznaczonym przez Departament Skarbu. Trwająca przez miesiąc farsa przywodzi na myśl powiedzenie Churchilla, że Amerykanie zawsze wybiorą właściwe rozwiązanie, kiedy wszystkie inne opcje zostaną wyczerpane. Jednak w tym przypadku ta ocena jest zbyt łagodna.

Uniknięcie bankructwa stało się priorytetem i został on osiągnięty. Nie wprowadza to jednak amerykańskiej polityki budżetowej na stabilną ścieżkę. Korekta fiskalna jest umiarkowana i wysoce niepewna. Spory budżetowe będą trwały.

Plan zakłada obniżenie wydatków o blisko 900 mld dol. w ciągu 10 lat. W drugiej fazie deficyt ma być łącznie obniżony o mniej więcej 2,4 bln dol. Nawet jeżeli cel ten zostanie osiągnięty, będzie to jedynie połowa wskaźnika zadłużenia publicznego w stosunku do PKB, potrzebnego, by ustabilizować finanse publiczne.

Jeden z największych sporów w sprawie amerykańskiej polityki fiskalnej dotyczy roli, jaką powinna odegrać podwyżka podatków, wdrożona równolegle do redukcji wydatków. Większość Republikanów odtrąbiła zwycięstwo, a Demokraci lamentują, ponieważ podwyżka podatków nie jest ujęta w planie. Ale kwestia nie jest rozstrzygnięta. Biały Dom twierdzi, że porozumienie zwiększa szanse na podwyższenie podatków dla "milionerów i miliarderów", począwszy od 2013 r. Republikanie głoszą coś wprost przeciwnego. Żadna ze stron nie skupiła się na tym, co naprawdę ważne - kompleksowej reformie podatkowej.

Choć uniknięto tego, co mogło być największym niewymuszonym błędem w historii gospodarki, przy okazji nie uzgodniono niemal niczego i utrzymano status quo.

Prezydent i partyjni liderzy w Kongresie powinni się zastanowić. Świat widzi serię błędów w rządzeniu. Jeżeli USA tego nie naprawią, konsekwencje dla kraju i świata będą poważne. Grozi nam kolejny paraliż.

TŁUM. TK

© The Financial Times Limited 2011. All Rights Reserved