Opłata za usługi opiekuńcze nie może być podnoszona z mocą wsteczną

Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gdańsku rozpatrywał skargę w sprawie opłaty za usługi opiekuńcze. Złożyła ją kobieta, której ośrodek pomocy społecznej przyznał w 2019 r. prawo do wsparcia w formie usług opiekuńczych przez trzy godziny dziennie w dni robocze. Odpłatność za korzystanie z nich została ustalona w wysokości 17 zł za godzinę. W kwietniu 2025 r. ośrodek uzyskał z ZUS informację o tym, że 1 marca 2025 r. zakład przyznał skarżącej świadczenie wspierające na okres od 4 kwietnia 2024 r. do 4 czerwca 2031 r. w wysokości 220 proc. renty socjalnej.

Opłata za usługi opiekuńcze zależy od wysokości dochodu

To spowodowało zmianę sytuacji dochodowej kobiety, a od wysokości dochodu uzależniona jest wysokość opłaty za usługi opiekuńcze. Ośrodek pomocy społecznej stwierdził, że dochód kobiety kwalifikuje ją do ponoszenia pełnej odpłatności za usługi opiekuńcze, tj. 28 zł za godzinę od 1 lipca 2024 r. W związku z tym zmienił wcześniej wydaną decyzję w zakresie kwoty ponoszonej przez kobietę należności. Organ oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 106 ust. 5 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1214 ze zm.). Zgodnie z nim decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, sytuacji dochodowej lub osobistej strony albo pobrania nienależnych świadczeń.