Rozliczenie niedoboru spornego zależne jest od wyroku

Stwierdzone w toku inwentaryzacji niedobory zawinione często stają się przedmiotem sporu. Każda sprawa to indywidualny przypadek, więc ewidencja związanych z tym operacji gospodarczych zależy od rozstrzygnięcia sądu w danej sprawie. Ogólne zasady ewidencji niedoborów spornych są następujące:

● stwierdzenie niedoboru w składnikach majątku (np. środkach trwałych, gotówce w kasie): strona Wn konta 240 - Pozostałe rozrachunki z tyt. różnic inwentaryzacyjnych, strona Ma konta składników majątkowych,

● rozliczenie niedoboru - niedobór uznany za zawiniony i sporny: strona Wn konta 240 - Pozostałe rozrachunki (rozliczenia sporne), strona Ma konta 240 - Pozostałe rozrachunki z tyt. różnic inwentaryzacyjnych.

Dalsza część rozliczenia roszczeń spornych zależy od wyniku postępowania przed sądem, czyli od tego, czy pracownik zostanie uznany za winnego niedoboru czy też nie. Może się również zdarzyć, iż w toku sprawy okaże się, że roszczenie pracodawcy było bezzasadne.

Należy też pamiętać, że w przypadku skierowania sprawy do sądu pracodawca musi się liczyć z pewnymi kosztami, przede wszystkim w postaci opłaty sądowej, która jest warunkiem wszczęcia postępowania i w przypadku roszczeń cywilnych wynosi 5 proc. wartości przedmiotu sporu (w przedstawionym niżej przykładzie opłata sądowa wynosiłaby 350 zł). Dodatkowymi kosztami mogą być koszty opinii biegłych, jeśli biegły zostanie powołany na wniosek strony (np. pracodawcy w celu potwierdzenia ustalonej wartości rynkowej niedoboru).

W przypadku uznania pracownika za winnego zostanie on zobowiązany do pokrycia kosztów sądowych (pracodawcy będzie wtedy przysługiwał zwrot uiszczonej opłaty sądowej). W przypadku uniewinnienia pracownika poniesione koszty sądowe obciążą pracodawcę (jednostkę) i stanowią one wtedy pozostałe koszty operacyjne (konto 761).

Na poniższym przykładzie przedstawiamy różne warianty ewidencji w zależności od rozstrzygnięcia sądu.

@RY1@i02/2012/200/i02.2012.200.008000300.101.jpg@RY2@

Stan faktyczny

Magdalena Rypińska

kierownik finansowy, długoletni główny księgowy

Podstawa prawna

Rozporządzenie ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 128, poz. 861 z późn. zm.).