Rozrachunki dotyczące środków trwałych w budowie trafią na konto 201

Zasady ewidencji księgowej operacji gospodarczych w jednostkach powinny zostać szczegółowo opisane w polityce rachunkowości, której opracowanie i bieżące aktualizowanie należy, stosownie do postanowień art. 10 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości, do zadań kierownika jednostki.

Każda jednostka budżetowa czy samorządowy zakład budżetowy powinien posiadać dokumentację przyjętych zasad rachunkowości w jednostce (polityka rachunkowości), która powinna uwzględniać uregulowania wynikające z ustawy o rachunkowości, ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z jednoczesnym zastosowaniem uregulowań wynikających z przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym w szczególności z rozporządzenia ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, które określa szczegółowe rozwiązania ewidencji w tych jednostkach.

Powołane powyżej rozporządzenie określa, że:

- służy do ewidencji rozrachunków i roszczeń krajowych i zagranicznych z tytułu dostaw, robót i usług, w tym również zaliczek na poczet dostaw, robót i usług oraz kaucji gwarancyjnych, a także należności z tytułu przychodów finansowych. Na koncie 201 nie ujmuje się natomiast należności jednostek zaliczanych do dochodów budżetowych, które są ujmowane na koncie 221.

- służy do ewidencji krajowych i zagranicznych należności i roszczeń oraz zobowiązań nieobjętych ewidencją na kontach 201-234. Konto 240 może być używane również do ewidencji pożyczek i różnego rodzaju rozliczeń, a także krótko- i długoterminowych należności funduszy celowych.

Powyższe ustalenia, w mojej ocenie w sposób jednoznaczny rozstrzygają na którym koncie księgowym należy ewidencjonować rozrachunki dotyczące środków trwałych w budowie (inwestycji). Nie mniej należy wskazać, że ujmowanie tych rozrachunków na koncie 240 - Pozostałe rozrachunki nie będzie też błędem, pod warunkiem, że jednostka takie ustalenia zawrze w swojej polityce rachunkowości, gdyż tylko ona powinna definitywnie rozstrzygać o zasadach ewidencji obowiązującej w jednostce. Powyższe wynika z zasady określonej w art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości, która wskazuje, że jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

@RY1@i02/2014/115/i02.2014.115.00800040h.802.jpg@RY2@

Elżbieta Gaździk główna księgowa samorządowej jednostki budżetowej

Elżbieta Gaździk

główna księgowa samorządowej jednostki budżetowej

Podstawa prawna

Ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.). Ustawa z 29 września 1994 r o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). Rozporządzenie ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 289).