Samorządy nie powinny straszyć mieszkańców kodeksem karnym

@RY1@i02/2013/102/i02.2013.102.00000020b.802.jpg@RY2@

Wojtek Górski

Marcin Korolec minister środowiska

Gminy wymagają w deklaracjach śmieciowych wielu danych niewynikających z ustawy. Czy jest minimum, które musimy podać?

Władze samorządowe powinny wiedzieć, ile osób zamieszkuje daną nieruchomość, jaka jest powierzchnia lokalu, o ile gmina zdecydowała się na wyliczenie opłaty od wielkości mieszkania. Tyle powinno wystarczyć. Stopień pokrewieństwa czy wiek nie mają żadnego znaczenia. To ma być wyłącznie informacja potrzebna do ustalenia wysokości opłaty, a nie pozyskiwanie danych osobowych.

Wspólnoty, spółdzielnie, gminy grożą za nieprawidłowe podanie informacji różnymi sankcjami, np. art. 230 kodeksu karnego, który przewiduje do trzech lat więzienia.

Takie sankcje nie wynikają z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Intencją ustawodawcy było to, żeby właściciele nieruchomości poinformowali gminę o liczbie faktycznie zamieszkujących osób i zdecydowali, czy będą segregować śmieci. Z kolei zbieranie informacji pod groźbą sankcji z kodeksu karnego jest niepotrzebnym straszeniem mieszkańców.

Jak powinna wyglądać segregacja - czy gminy mogą nakazywać mycie butelek i zeskrobywanie nalepek z nich?

Na pewno nie powinno być tak, żeby myć plastikowe opakowania po mleku, napojach, serkach, margarynie. To przecież nie jest ani ekologiczne, ani ekonomiczne, bo zwiększa zużycie wody, a tym samym ilość ścieków i rodzi dodatkowe koszty w gospodarstwie domowym. Tymczasem w sortowniach i u przetwarzających odpady procesy technologiczne są tak ustawione, żeby właśnie indywidualne mycie nie było potrzebne. Należy oczywiście usunąć zawartość pojemnika czy słoika, ale nie ma racjonalnego uzasadnienia, aby dokładnie go czyścić.

Rozmawiała Zofia Jóźwiak