Gminy walczą i z nietrzeźwymi osobami, i z niejasnymi przepisami

Nadmierne spożycie alkoholu niepokoiło ustawodawcę już w czasach PRL. Problem miała rozwiązać ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z 26 października 1982 r. (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1356 ze zm.), która zawiera wiele zakazów sprzedaży, podawania bądź spożywania alkoholu (m.in. parki, place, ulice). Twórcy ustawy byli zdania, że wskazane w niej obostrzenia mogą nie wystarczyć i dlatego w jej art. 14 ust. 6 oddali gminie część kompetencji do wprowadzania antyalkoholowych restrykcji. Z przepisu wynika, że w miejscach, obiektach lub na określonych obszarach niewymienionych przez ustawę radni mogą wprowadzić czasowy lub stały zakaz sprzedaży, podawania, spożywania i wnoszenia napojów alkoholowych. W ten sposób samorządowe akty prawa miejscowego są uzupełnieniem i dostosowaniem do lokalnych warunków restrykcji ustawowych.