Czy pracodawca poniesie odpowiedzialność

Poza sporem pozostaje to, że pracodawca będący osobą odpowiedzialną za zapewnienie bezpieczeństwa i higieny pracy polecił zatrudnionemu wykonywanie pracy w warunkach zagrażających ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu. Dla ustalenia tego, czy ponosi on odpowiedzialność z art. 220 k.k., kluczowa pozostaje kwestia, czy osoba, której życie lub zdrowie zostały narażone, posiada status pracownika. Niedopełnienie obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nie skutkuje bowiem odpowiedzialnością z art. 220 par. 1 kodeksu karnego, jeśli dotyczyło osób wykonujących czynności na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Podobnie jednak, jak ma to miejsce w sferze prawa pracy, pracodawca, który tylko formalnie zawiera z pracownikiem umowę cywilnoprawną w warunkach, w których powinna być zawarta umowa o pracę, liczyć się musi z tym, iż nie uwolni się od odpowiedzialności, ponieważ również sąd karny będzie władny uznać, że narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, pomimo zawarcia umowy cywilnoprawnej, był w rzeczywistości pracownikiem. Ugruntowany jest już bowiem w orzecznictwie SN pogląd, iż przedmiotem ochrony są w normach zawartych w art. 220 kodeksu karnego prawa osoby pozostającej w stosunku pracy w rozumieniu art. 22 par. 1 k.p., a więc w takim stosunku, jaki - uwzględniając jego rzeczywiste cechy - jest lub powinien być nawiązany przez dokonanie jednej z czynności prawnych określonych w art. 2 k.p. (por. uchwała SN z 15 grudnia 2005 r., I KZP 34/05, OSNKW 2006/1/2).

Art. 220 ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.).