SN: wyrok skazujący nie może budzić wątpliwości co do zakresu kary

Orzeczenia wewnętrznie sprzecznego we fragmencie dotyczącym wymiaru kary nie można sprostować - przypomniał Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację wniesioną przez prokuratora generalnego. Dotyczyła ona wyroku sądu rejonowego, który w styczniu 2010 r. uznał Ł.C. za winnego popełnienia kradzieży z włamaniem w warunkach powrotu do przestępstwa i skazał go na karę: "1 (jednego) roku i 8 (sześciu)" miesięcy pozbawienia wolności (w zawieszeniu) oraz karę grzywny w wysokości 90 stawek dziennych po 10 zł każda. Pomimo nieścisłości orzeczenia sądu pierwszej instancji nikt jednak nie zaskarżył. Dopiero prokurator generalny - korzystając z nadzwyczajnego środka odwoławczego - zarzucił mu rażące naruszenie art. 413 par. 2 pkt 2 kodeksu postępowania karnego. W myśl tego przepisu wyrok skazujący powinien zawierać rozstrzygnięcia co do kary i środków karnych, a w tym przypadku trudno było mówić o spełnieniu tego warunku. Jak bowiem wskazał PG, redakcja wyroku w zakresie wymiaru kary sformułowana została w sposób uniemożliwiający jego wykonanie. To zaś stanowiło bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 par. 1 pkt 7 k.p.k., zgodnie z którym niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy zobowiązany jest uchylić zaskarżone orzeczenie, jeżeli zachodzi sprzeczność w jego treści uniemożliwiająca wykonanie.