Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa nie może być straszakiem na dłużnika
Cywilna droga dochodzenia roszczeń nie jest niczym nadzwyczajnym. Jednak gdy wierzyciel dodatkowo będzie chciał zmotywować dłużnika do szybszego uregulowania należności i zagrozi wejściem na ścieżkę karną, wtedy sam może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej
Z przestępstwem oszustwa (art. 286 kodeksu karnego, dalej: k.k.) mamy do czynienia w sytuacji, w której sprawca w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do:
- niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu, lub
- niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania (dotyczyć może wykorzystania np. osób chorych psychicznie, dzieci, osób starszych).
Przyjmuje się, że przestępstwo to polega na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. Istotne jest, iż do odpowiedzialności za ww. czyn dochodzi w przypadku faktycznego rozporządzenia mieniem.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.