Adwokat lub radca mogą reprezentować oskarżonego w sprawie karnej

Oskarżony, który nie ukończył jeszcze osiemnastu lat, zawsze musi mieć obrońcę (czyli reprezentującego go adwokata albo radcę prawnego). Obrońcę powinna mieć również pełnoletnia osoba oskarżona jeśli jest głucha, niema lub niewidoma, albo gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do stanu jej zdrowia psychicznego. Chodzi o to, czy stan zdrowia pozwala jej na udział w postępowaniu albo prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Oprócz nich adwokata albo radcę prawnego musi mieć także pełnoletni oskarżony, gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości, czy w chwili popełnienia przestępstwa jego zdolność do rozpoznawania znaczenia popełnianego czynu albo kierowania swoim postępowaniem była wyłączona lub w znacznym stopniu ograniczona. Obrońca musi uczestniczyć w sprawie, gdy sąd uzna to za niezbędne, bo występują inne okoliczności utrudniające obronę. Powinien również mieć obrońcę przed sądem okręgowym ktoś, komu zarzucono zbrodnię. Jeżeli oskarżony sam nie wybierze i nie opłaci prawnika, to na jego wniosek prezes sadu, sąd lub referendarz sądowy musi wyznaczyć adwokata lub radcę prawnego z listy obrońców. Będzie on reprezentował oskarżonego aż do prawomocnego zakończenia postępowania.