Utonęła ostatnia deska ratunku dla jednorękich bandytów

Spółki urządzające gry na automatach próbują przekonywać, że definicja gier na automatach, którą zawarto w art. 2 ust. 3-5 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 471 ze zm.), a wprowadzono podczas ostatniej nowelizacji ustawy, nie została poddana procedurze notyfikacji przez Polskę. Pełnomocnicy spółek podkreślają, że definicji nie było w wersji projektu noweli ustawy przedstawionej Komisji Europejskiej i notyfikowanej przez nią w listopadzie 2016 r. I rzeczywiście - tekst noweli ostatecznie przyjętej przez Sejm 15 grudnia 2016 r. różnił się od rządowej wersji projektu, która wysłana była do Brukseli. Zdaniem pełnomocników firm hazardowych wspomniany artykuł może być uznany za normę techniczną. A te, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, jeżeli nie są notyfikowane przez KE - są bezskuteczne. I twierdzą, że z tego powodu art. 107 par. 1 kodeksu karnego skarbowego (dalej: k.k.s.) przewidujący kary za urządzanie gier na automatach (grzywna do 720 stawek dziennych lub kara pozbawienia wolności do lat 3 albo obie te kary łącznie) nie może być stosowany w praktyce.