Jakie są granice korzystania z dowodów zdobytych przy okazji

Pytanie to zrodziło się w konsekwencji nowelizacji kodeksu postępowania karnego z 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 437), która odwróciła reformę kontradyktoryjną. Wówczas wprowadzono przepis dający prokuratorom zielone światło do stawiania zarzutów m.in. na podstawie dowodów uzyskanych przez przypadek w toku kontroli operacyjnej (art. 168a k.p.k.). „Przez przypadek” oznacza sytuacje, kiedy w trakcie prowadzenia inwigilacji służby zdobyły informacje świadczące o popełnieniu przestępstwa przez inną osobę niż ta, której podsłuchiwanie zarządziła prokuratura. Może też chodzić o przypadki, kiedy okazuje się, że legalnie monitorowany delikwent mógł popełnić inne przestępstwo niż to, na które policja pierwotnie zbierała dowody (i wskazała je we wniosku o zarządzenie kontroli operacyjnej). Zdobyty w tej sposób materiał może być wykorzystany w procesie, pod warunkiem że chodzi o czyn z gatunku tych groźniejszych. Znowelizowany kodeks procedury karnej mówi wyraźnie, że musi to być przestępstwo ścigane z urzędu bądź przestępstwo skarbowe.