Działalność w formie spółki cywilnej

Spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą, tylko umową między dwoma podmiotami gospodarczymi. Dlatego nie podlega wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej. Do ewidencji wpisywani są jej wspólnicy, jeśli są osobami fizycznymi.

Umowa spółki cywilnej powinna być stwierdzona pismem dla celów dowodowych. Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Jeśli strony inaczej nie postanowią w umowie - domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość.

Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W czasie trwania spółki wspólnik nie może też domagać się podziału wspólnego majątku.

Każdy wspólnik jest natomiast uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Może bez uprzedniej uchwały wspólników prowadzić te sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Jeżeli jednak przed zakończeniem takiej sprawy chociaż jeden ze wspólników sprzeciwi się jej prowadzeniu, potrzebna jest uchwała wszystkich wspólników. Bez uprzedniej uchwały wspólnik może wykonać tylko czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty.

Wspólnicy mają prawo do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczą w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można jednak inaczej ustalić te zasady. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Nie można natomiast wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach.

redaktor Tygodnika Prawa Gospodarczego

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.).