Jak podpisać umowę sprzedaży

W wyniku liberalizacji rynku energii w Polsce, od 1 lipca 2007 roku nabywcy energii uzyskali prawo zmiany sprzedawcy energii elektrycznej. Wynika to przed wszystkim z wprowadzenia zasady TPA (Third Party Access) umożliwiającej korzystanie z sieci dystrybucyjnej innym podmiotom zajmującym się sprzedażą energii elektrycznej. Zgodnie z art. 5 ustawy Prawo energetyczne dostarczanie energii odbywa się na podstawie: umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłowej lub dystrybucji energii elektrycznej lub umowy kompleksowej.

Istotne składniki

Essentialia negotii umowy sprzedaży zostały określone w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne. Są to postanowienia określające miejsce i ilość dostarczenia energii elektrycznej do odbiorcy w podziale na okresy umowne, moc umowną, warunki wprowadzania zmian mocy umownej, cenę za energię elektryczną lub grupę taryfową stosowaną w rozliczeniach, a także warunki wprowadzania zmian ceny i grupy taryfowej. Postanowienia te definiują również sposób prowadzenia rozliczeń, wysokość bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, odpowiedzialność stron za niedotrzymanie warunków umowy, okres obowiązywania umowy oraz warunki rozwiązania umowy.

Rozdzielenie świadczenia usług sprzedaży energii elektrycznej od usługi jej dostarczenia wymaga zawarcia, oprócz umowy sprzedaży energii elektrycznej, również umowy o świadczenie usług przesyłowych lub dystrybucji energii.

Umowa kompleksowa o dostarczanie energii elektrycznej to z kolei dokument zawierający postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłowych lub dystrybucji energii.

Zarówno umowa sprzedaży, jak umowa o świadczenie usług przesyłowych/dystrybucji energii, oraz umowa kompleksowa powinny zawierać postanowienia określające maksymalne dopuszczalne ograniczenia w poborze energii elektrycznej.

Zasada swobody umów

Zgodnie z zasadą swobody umowa sprzedaży energii elektrycznej jako czynność prawna, która staje się skuteczna poprzez złożenie oświadczeń woli stron zmierzających do zawarcia umowy, może być swobodnie kreowana przez strony. Należy jednak pamiętać, że każda umowa powinna mieć niezbędne elementy: numer licznika danego punktu odbioru energii elektrycznej oraz jego numer PPE, czyli numer punktu poboru energii. Niezbędne jest również podpisanie stosownego upoważnienia dla nowego sprzedawcy do występowania w imieniu przedsiębiorcy w celu zmiany sprzedawcy, a także załączenie upoważnienia dla osoby, która podpisuje umowę sprzedaży energii elektrycznej w imieniu przedsiębiorcy. Konieczne jest również podanie nazwy dotychczasowego sprzedawcy energii elektrycznej. Zasada swobody, na której opiera się zawarcie umowy sprzedaży, pozwala na ukształtowanie regulacji w zakresie cesji praw wynikających z umowy na innego odbiorcę. Sytuacja taka ma miejsce szczególnie wtedy, gdy zawarcie umowy jest podyktowane pewną czasowością zajmowania danego punktu odbioru energii. Niezbędnie jest także uregulowanie zasad zmiany ceny za energię, zwłaszcza w przypadku zmian regulacji ustawowych mających na nią wpływ (np. nowa stawka podatku VAT).

Zawarcie umowy sprzedaży energii elektrycznej odbywa się najczęściej przez przyjęcie przez przedsiębiorcę wzorca umowy przygotowanego przez działające profesjonalnie na rynku przedsiębiorstwo energetyczne. Przedstawienie wzorca umowy nie wyłącza jednak możliwości prowadzenia dalszych negocjacji co do jej treści. Pamiętajmy, że do umowy sprzedaży energii elektrycznej mają również zastosowanie zapisy kodeksu cywilnego.

Na koniec chcielibyśmy podkreślić, że przed wyborem nowego sprzedawcy warto zapoznać się z treścią umowy sprzedaży energii elektrycznej przedstawioną przez nowy podmiot. Wynika to przed wszystkim z troski o klienta, który wiążąc się umową jest obowiązany dochować regulacji w niej zawartych.

Jacek Górski

Marlena Ballak

PKP Energetyka