Brak precyzji i dwuznaczność nowych przepisów stanowią największy problem

Jakub Pietrasik, radca prawny, senior associate w kancelarii Wolf Theiss

Nowa ustawa o kontroli niektórych inwestycji wprowadza szereg zmian, które są nieprecyzyjne i nieprzejrzyste. Przede wszystkim sektory i rodzaje działalności objęte ustawą są ujęte bardzo ogólnie, a tym samym często nie wiadomo, czy dany rodzaj działalności podpada pod wymogi raportowania. Ponadto wiele wątpliwości praktycznych budzą postanowienia dotyczące konieczności raportowania transakcji na poziomie spółek matek lub spółek usytuowanych na wyższych szczeblach w strukturze korporacyjnej. W niektórych transakcjach nie jest jasne również, w jakim momencie należy składać zawiadomienie o transakcji, tzn. czy można zawrzeć transakcję warunkową, czy też trzeba wystąpić o zezwolenie na transakcję jeszcze przed podpisaniem umowy SPA (sprzedaży i nabycia). W końcu bardzo ogólne są kryteria odnoszące się do bezpieczeństwa i zdrowia publicznego, w oparciu o które UOKIK może wyrazić sprzeciw co do transakcji, a sama procedura wyrażania sprzeciwu jest nadmiernie wydłużona.

Biorąc pod uwagę te niejasności, nowe przepisy ograniczają w praktyce swobodę biznesową. Negatywnie wpływają na rynek M&A w Polsce i na postrzeganie tego rynku przez inwestorów z zewnątrz. Od kilku tygodni obserwujemy ogromne zainteresowanie nowymi regulacjami ze strony klientów z całego świata, którzy wyrażają zaniepokojenie znaczącym poziomem niejasności nowej ustawy. Brak precyzji i dwuznaczność przepisów stanowią największy problem, podwyższają bowiem ryzyko transakcyjne, a tego inwestorzy wystrzegają się najbardziej, podejmując decyzję o lokalizacji inwestycji.