Zrównoważony rozwój i ochrona środowiska a prawo konkurencji

Kryzys klimatyczny jest coraz wyraźniej dostrzegalny. Akceptację zyskuje także opinia, że prowadzenie działalności gospodarczej na dotychczasowych zasadach (ang. „business as usual”) nie jest skuteczną metodą jego zażegnania. Konieczne staje się zatem dążenie do zapewnienia zrównoważonego rozwoju, a w tym dążeniu niezbędna może okazać się szersza współpraca przedsiębiorców. To z kolei rodzi pytanie, na ile zakazy wynikające z prawa ochrony konkurencji są adekwatne do osiągnięcia tego celu. Czy tradycyjne, wąskie pojmowanie celów prawa konkurencji nie sprawia, że prawo to zamiast służyć rozwiązaniu problemu zmian klimatycznych, staje się jego częścią poprzez utrudnianie przedsiębiorcom współpracy? Odpowiedź na to pytanie jest szczególnie aktualna w świetle Europejskiego Zielonego Ładu ogłoszonego przez Komisję Europejską 11 grudnia 2019 r. Na znaczenie polityki konkurencji dla osiągnięcia wyznaczonych w tym dokumencie celów zwróciła również uwagę Margrethe Vestager, wiceprzewodnicząca Komisji odpowiedzialna za konkurencję. W tym kontekście nowego znaczenia nabierają rozpoczęte przez Komisję w listopadzie 2019 r. konsultacje dotyczące przeglądu tzw. wyłączeń grupowych dla pewnego rodzaju porozumień horyzontalnych, czyli porozumień pomiędzy konkurentami.