Liczą się skutki stosowania niedozwolonych klauzul

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) wygrał kolejny spór sądowy z biurami turystycznymi stosującymi praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów 17 listopada 2009 r. oddalił odwołanie właściciela jednego z biur podróży od decyzji prezesa UOKiK z 14 października 2008 r., nr RWR 52/2008.

Niedozwolone postanowienia

Urząd uznał, że przedsiębiorca stosował we wzorcach umów ze swoimi klientami niedozwolone postanowienia, i nałożył na niego karę pieniężną. Wśród postanowień znalazł się m.in. zapis o braku możliwości zwrotu jakiejkolwiek wniesionej wpłaty w razie niezgłoszenia się na imprezę, względnie odstąpienia od wykorzystania opłaconych świadczeń bez powiadomienia biura przed terminem ich rozpoczęcia. Biuro uchylało się w stosowanych wzorcach umownych od odpowiedzialności za bagaż skradziony, zgubiony lub zniszczony z braku staranności uczestnika. Ponadto przedsiębiorca zastrzegł sobie, że niewykorzystanie któregokolwiek ze świadczeń w ustalonym terminie nie upoważnia nabywcy do otrzymania zwrotu części wniesionej w biurze opłaty. Dotyczyło to także przypadków, gdy władze graniczne poszczególnych krajów nie wydadzą zezwolenia na wjazd uczestnika do ich kraju z powodów sobie wiadomych.

Odwołanie przedsiębiorcy

Od całości decyzji odwołanie wniósł przedsiębiorca, wskazując m.in. na nieprawidłowe ustalenie przez prezesa urzędu faktu stosowania praktyki przez przedsiębiorcę, w szczególności zaś zarzucając brak tożsamości pomiędzy treścią stosowanych przez niego postanowień i postanowień wpisanych do rejestru zakazanych klauzul umownych. W odpowiedzi na odwołanie prezes UOKiK wnosił o oddalenie odwołania i podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji.

Uzasadnienie sądu

W motywach ustnego uzasadnienia sąd stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż ustalenia faktyczne i ocena prawna zawarte w decyzji są prawidłowe, zaś stosowane przez przedsiębiorcę postanowienia umowne, pomimo różnic w sformułowaniach, mają skutki tożsame z postanowieniami wpisanymi do rejestru.

Adam Makosz

Podstawa prawna

Ustawa z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. 2007 r. nr 50, poz. 331 z późn. zm.).