Termin publikacji informacji poufnej: niezwłocznie lub natychmiast, czyli kiedy

Nowy stan prawny wprowadza siatkę pojęciową różniącą się od tej, do której zdążyli już przywyknąć emitenci w Polsce. Podstawowe znaczenie ma obecnie art. 17 ust. 1 MAR, który nakazuje emitentom niezwłoczne podawanie informacji poufnych do wiadomości publicznej. Dodatkowo, w kontekście opóźniania informacji poufnych, unijne rozporządzenie posługuje się w pewnych przypadkach również pojęciem "natychmiast" (art. 17 ust. 4 i ust. 6). Dla porównania dotychczas obowiązujący emitentów art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie stanowił, że informacje poufne należy przekazać niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 24 godzin po zajściu zdarzeń lub okoliczności, które uzasadniają ich przekazanie, lub po powzięciu o nich wiadomości. Aby w pełni zobrazować sytuację, należy jeszcze wskazać, że powyższy zapis implementował dyrektywę 2003/6/WE, która z kolei posługiwała się (według polskiego tłumaczenia) terminem "możliwie szybko". Wprowadzając zatem przedmiotową regulację do polskiego porządku prawnego, nie tylko zastąpiono unijny termin przyjętym u nas zwrotem "niezwłocznie", lecz także z własnej inicjatywy doprecyzowano termin realizacji obowiązku informacyjnego w zakresie przekazywania informacji poufnych, ustalając w tym celu przedział czasowy wynoszący maksymalnie 24 godziny.