O krok od zmowy cenowej

Przedsiębiorca ma prawo obserwować konkurencję i dostosowywać wysokość cen, a nawet warunki oferty w odpowiedzi na kroki podejmowane przez inne podmioty - ale pod warunkiem, że nie dokonywał z nimi żadnych uzgodnień w tym zakresie. Takie działania są uznawane za dozwolone przez organy antymonopolowe i określane mianem zachowań równoległych (pararelnych).

Stacje benzynowe mogą więc zmieniać ceny paliw w odpowiedzi na zmianę cen u konkurencji - jeśli nie ustaliły tego wcześniej z innymi stacjami.

I nie chodzi tutaj tylko o twarde dowody - typu umowa na piśmie czy e-mail. Bo brak bezpośrednich dowodów na komunikację o charakterze cichej zmowy nie oznacza, że takiej komunikacji nie było - na takim stanowisku stoją często Komisja Europejska i organy antymonopolowe poszczególnych państw członkowskich. Sięgają wówczas po dowody pośrednie.

Fundamentalne znaczenie może mieć na przykład to, w jakich okolicznościach dochodzi do publicznego udostępniania informacji o podwyżkach. Przykładowo: w zakończonym 28 czerwca 2016 r. postępowaniu przed Komisją Europejską w sprawie żeglugi śródlądowej (sprawa nr AT.39850) uznano, że do zmowy doszło, gdyż regularnie dokonywano wymiany informacji o planowanych podwyżkach. Komisja wyraziła obawę, iż praktyka ta może umożliwiać stronom testowanie, czy - bez ryzyka utraty klientów - mogą w uzasadniony sposób wprowadzić wyższe ceny.

Sytuacji, które komisja może uznać za dowód pośredni na niedozwolone działanie antykonkurencyjne - jest więcej. Dowodem może być np. to, że - o czym wskazuje przykład z Anglii - między ogłoszeniem a wprowadzeniem w życie decyzji o podwyżce było znaczne okienko czasowe.

W jakich zatem sytuacjach zachowanie równoległe przedsiębiorców może być uznane za cichą zmowę? Pokazujemy to na przykładzie ostatnich głośnych decyzji organów antymonopolowych wybranych państw członkowskich i Komisji Europejskiej. ⒸⓅ

JP

C4-5