Procedury szkodzą przewoźnikom

Przewoźnicy niejednokrotnie - podobnie jak inni przedsiębiorcy - stają przed koniecznością egzekwowania od kontrahentów pieniędzy na drodze sądowej. W sytuacjach gdy należności związane są z krajowym przewozem towarów, obowiązuje ich art. 75 ust. 1 i 2 prawa przewozowego (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 915 ze zm.). Nakłada on na przedsiębiorców transportowych wymóg wcześniejszego doręczania dłużnikom wezwania do zapłaty, zanim będą mogli dochodzić w sądzie należności z tytułu krajowego przewozu towarów. W przepisach czyha niebezpieczny niuans prawny, który może doprowadzić nawet do przegrania procesu lub poniesienia dodatkowych wydatków. Dlaczego? Otóż prawo nakazuje przedsiębiorcom czekać na odpowiedź dłużnika trzy miesiące od wysłania wezwania do zapłaty. Dopiero brak takiej odpowiedzi lub wyraźna odmowa uiszczenia długu w tym okresie mogą być podstawą do skierowania sprawy do sądu. W innym przypadku sąd może taki pozew odrzucić. A jeżeli nie odrzuci - to istnieje ryzyko, że dłużnik spłaci należność w przewidzianym przez prawo okresie i powód zostanie przez to zobowiązany do zwrócenia kosztów procesu stronie przeciwnej.