"Słupy" z zarządów polskich firm coraz częściej mówią po ukraińsku. I znikają bez śladu

Andrij przyjechał z Charkowa do Polski zaledwie na dzień. W jednym celu: aby zostać prezesem zarządu nowo utworzonej spółki. Wszelkie formalności załatwił z prawnikiem reprezentującym drogą kancelarię. Na końcu podpisał jeszcze 30 kartek in blanco. Za te czynności miał otrzymać 3 tys. zł. Drugiego dnia wrócił na Ukrainę. Tymczasem spółka, którą rzekomo zarządzał, zaczęła urządzać nielegalne gry hazardowe na automatach. Andrij był zatem tzw. słupem - osobą fizyczną użytą przez przestępców podczas dokonywania oszustw gospodarczych. Dotychczas zazwyczaj słupami zostawali głównie Polacy, często bezdomni, osoby uzależnione od używek bądź pochodzące z nizin społecznych. Wielu z nich nie otrzymywało nawet obiecanego wynagrodzenia, więc decydowali się na zeznawanie przeciwko swoim spółkom. Jak udało nam się jednak ustalić, dziś coraz częściej w rolę słupów wcielają się obywatele zza wschodniej granicy, przede wszystkim z Ukrainy. Funkcję prezesa piastują pozornie, bo spółką zarządza w ich imieniu pełnomocnik lub prokurent.