Upadłość polskiej spółki może ogłosić sędzia innego kraju Unii

@RY1@i02/2012/241/i02.2012.241.18300120d.802.jpg@RY2@

Anna Maria Pukszto, radca prawny, partner w kancelarii Salans

Podstawą prawną jest rozporządzenie Rady (WE) Nr 1346/2000 z 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego. Zgodnie z jego przepisami główne postępowanie upadłościowe wszczyna sąd państwa, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika (COMI). Domniemywa się, że COMI znajduje się w państwie siedziby dłużnika. Jednak zdarza się, że jest on położony poza jego granicami. Dla wskazania miejsca położenia głównego ośrodka podstawowej działalności dłużnika nie ma kluczowego znaczenia ustalenie, gdzie znajduje się majątek dłużnika (np. fabryki produkujące jego wyroby). Istotne z kolei jest to, z jakiego miejsca dłużnik zarządza swoją działalnością, czyli gdzie znajduje się jego centrum decyzyjne.

Wszczęcie głównego postępowania upadłościowego w danym państwie oznacza, że to obowiązujące w nim prawo będzie regulować niemal wszystkie najistotniejsze jego skutki. Dotyczy to zarówno aspektów proceduralnych (np. kolejności zaspokojenia, zasad głosowania nad układem i treści układu), jak i materialnoprawnych (np. wpływu ogłoszenia upadłości na niewykonane umowy). Może się np. zdarzyć, że główne postępowanie upadłościowe polskiej spółki zostanie wszczęte przez sąd francuski. Wówczas to prawo francuskie będzie określać skutki ogłoszenia upadłości, np. dla niewykonanej umowy sprzedaży towarów.

Unijne rozporządzenie z uwagi na potrzebę ochrony zasadnych oczekiwań uczestników obrotu w wyjątkowych przypadkach dopuszcza możliwość zastosowania innego prawa niż obowiązujące w państwie głównego postępowania upadłościowego. Dotyczy to m.in. umów dotyczących nieruchomości czy umów o pracę. I tak np. skutki wszczęcia głównego postępowania we Francji dla umowy najmu lokalu położonego w Polsce będzie określać nasza ustawa - Prawo upadłościowe i naprawcze.

not. KT