Powództwo wzajemne żyje dłużej

Sądy Unii są właściwe do orzekania nie tylko z mocy prawa, lecz również na podstawie klauzuli arbitrażowej, jeżeli taka zostanie wpisana do umowy zawartej przez UE lub w jej imieniu - orzekł luksemburski sąd.

Okazją dla przypomnienia zasady o orzekaniu europejskich sędziów tak, jak czynią to arbitrzy, była sprawa wniesiona przez brytyjską spółkę z o.o. GL2006 Europe. Zakwestionowała ona prawidłowość kontroli przeprowadzonych w jej siedzibie przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych. Spowodowały one, że instytucje europejskie zarzuciły spółce popełnienie oszustw przy wykonywaniu dwunastu umów na kwotę 2,25 mln euro. Kiedy nieprawidłowości wyszły na jaw, Komisja Europejska zażądała od GL2006 zwrotu pieniędzy wraz z odsetkami. Wniosła też powództwo wzajemne.

Sąd rozważył, czy może rozpatrywać tę sprawę, mimo że w jej toku adwokaci spółki wycofali się ze świadczenia usług na jej rzecz, GL2006 Europe została bowiem wykreślona z rejestru, przestała się z nimi kontaktować i nie płaci im. Tymczasem przed sądem europejskim obowiązuje przymus adwokacki. W tym jednak przypadku - jak orzekł sąd - spółka zdążyła przez swoich adwokatów ustosunkować się do argumentów komisji.

Kolejną kwestią do rozważania był problem umorzenia postępowania w przedmiocie skargi głównej, ponieważ spółka w trakcie procedury przestała się kontaktować również z sądem. Ten doszedł jednak do przekonania, że umorzenie skargi spółki nie spowoduje, że wzajemne powództwo komisji stanie się bezprzedmiotowe. Tym bardziej że w systemie wspólnotowym właściwość do orzekania co do skargi głównej sprawia, że ten sam sąd rozpatruje wszelkie żądania wzajemne.

Dlatego też sąd orzekł, że choć nie ma potrzeby rozpatrywania skargi GL2006 Europe, to spółka ta ma obowiązek zwrócić Komisji Europejskiej żądaną kwotę.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk

dobromila.niedzielska@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok w sprawie T-435/09.