Luksemburg znów o wykonaniu polskiego ENA
Aby odm ó wić przekazania obywatela objętego europejskim nakazem aresztowania (ENA), nie wystarczy stwierdzić, że jeden lub kilku sędzi ó w, kt ó rzy uczestniczyli w krajowym postępowaniu karnym, zostało powołanych na wniosek organu takiego jak obecna Krajowa Rada Sądownictwa. Wynika to z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE. Zdaniem TSUE osoba, kt ó rej dotyczy nakaz, powinna przedstawić informacje w szczeg ó lności o procedurze powołania konkretnych sędzi ó w czy ich ewentualnym delegowaniu. Chodzi o dane, na podstawie kt ó rych można byłoby uznać, że takie ukształtowanie składu orzekającego mogło wywrzeć negatywny wpływ na prawo jednostki do rzetelnego procesu.
Luksemburski trybunał doprecyzował w ten sposób kryteria odmowy wykonania ENA ze względu na ryzyko naruszenia zasad rzetelnego procesu. Wyrok jest odpowiedzią na dwa pytania prejudycjalne zadane przez sąd rejonowy w Amsterdamie, który w ramach ENA miał przekazać dwóch Polaków. Jednego w celu wykonania kary dwóch lat pozbawienia wolności za wymuszenia i groźby, drugiego w celu przeprowadzenia postępowania karnego.
Wątpliwości holenderskich sądów dotyczące stosowania ENA na wniosek Polski (z uwagi na występowanie ogólnych lub systemowych nieprawidłowości w obszarze niezależności władzy sądowniczej) były już przedmiotem orzecznictwa TSUE. Trybunał uznał, że sąd wydający powinien przeprowadzić dwuetapowe badanie. W jego ramach w pierwszej kolejności trzeba ocenić rzeczywiste ryzyko naruszenia praw podstawowych w odniesieniu do ogólnej sytuacji istniejącej w wydającym nakaz państwie. A w drugiej kolejności zbadać, w sposób konkretny i precyzyjny, czy istnieje rzeczywiste ryzyko naruszenia prawa podstawowego osoby, której dotyczy nakaz.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.