Smak to nie utwór

Sprawa dotyczyła sera do smarowania „Heksenkaas”. Jego producent postanowił pozwać rynkowego konkurenta, który zaczął wytwarzać bliźniaczo podobny w smaku ser „Witte Wievenkaas”. Wskazano w pozwie, że to powodowi przysługują prawa autorskie do smaku. Holenderski sąd, do którego trafiło powództwo, nabrał wątpliwości, jak należy zinterpretować przepisy unijnej dyrektywy 2001/29. Unijne przepisy posługują się bowiem pojęciem utworu, lecz go nie definiują. Niektóre sądy krajowe państw członkowskich UE uznawały, że np. zapach może podlegać ochronie prawnoautorskiej, inne zaś, że nie. Pojawiło się więc pytanie o smak.