Dziennik Gazeta Prawana logo

Rzetelność procesu i odmowa zadania pytania do TSUE

23 lutego 2020

W trakcie studiów pielęgniarskich, w 1972 r., pani X została objęta obowiązkowym szczepieniem na żółtaczkę typu B. W 1993 r. zdiagnozowano u niej demencję, w 1999 r. chorobę Leśniowskiego-Crohna, a w 2004 r. zapalenie wielomięśniowe. W 2002 r. pielęgniarka zwróciła się o odszkodowanie od państwa. Przyznano jej jednorazowo ponad 0,5 mln euro i rentę roczną w wysokości 10 tys. euro.

W 2005 r. pielęgniarka zwróciła się z powództwem przeciwko firmie produkującej szczepionki Sanofi Pasteur, domagając się dodatkowego zadośćuczynienia w związku z pogorszeniem się jej stanu zdrowia. Sąd przyjął powództwo, uznając, że okres 10 lat przedawnienia roszczenia należy liczyć od momentu ustabilizowania się sytuacji zdrowotnej powódki. Spółka farmaceutyczna odwołała się od tej decyzji, wskazując, że sytuacja zdrowotna pielęgniarki ze względu na typ schorzenia nigdy się nie ustabilizuje, a tym samym jej roszczenie nie będzie podlegało przedawnieniu. W postępowaniu przed francuskim SN (Cour de Cassation) firma zwróciła się o zadanie pytania prejudycjalnego co do interpretacji art. 4 dyrektywy 85/374, w świetle której poszkodowana ma obowiązek wykazania powstałej szkody oraz problemów zdrowotnych, jak również związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy szkodą a schorzeniem. SN odrzucił wniosek o skierowanie pytania do Trybunału Sprawiedliwości UE. W listopadzie 2015 r. sąd okręgowy zasądził na rzecz powódki odszkodowanie i roczną rentę od Sanofi Pasteur.

Pozostało 90% treści
Ten artykuł przeczytasz tylko z aktywną subskrypcją Premium.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.

Możesz anulować w dowolnym momencie.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.