Nowość: test zaspokojenia

Przyjęta 20 czerwca 2019 r. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów – zwana także dyrektywą drugiej szansy – ma na celu przede wszystkim umożliwienie skutecznej restrukturyzacji przedsiębiorstwa na wczesnym etapie problemów finansowych, a tym samym uniknięcie niewypłacalności. Pomimo upływu terminu na wdrożenie zawartych w niej rozwiązań (17 lipca 2022 r.) nie zostały one transponowane do polskiego porządku prawnego. Prace nad wdrożeniem zakończyły się na sporządzeniu dwóch projektów ustawy nowelizującej prawo restrukturyzacyjne oraz prawo upadłościowe, z których ostatni ukazał się na stronie Rządowego Centrum Legislacji 29 marca 2023 r. został on nawet skierowany do Sejmu przez tzw. rząd dwutygodniowy, ale po zmianie władzy wycofano go. Ministerstwo Sprawiedliwości pracuje teraz nad nową wersją.

Dyrektywa wymaga od państw członkowskich stworzenia ram restrukturyzacji zapobiegawczej dostępnych dla dłużników znajdujących się w trudnych sytuacjach finansowych, w przypadku gdy zachodzi prawdopodobieństwo niewypłacalności, z myślą o zapobiegnięciu tej niewypłacalności i zapewnieniu rentowności dłużnika. Polski ustawodawca zakłada, że restrukturyzację zapobiegawczą można będzie prowadzić w ramach postępowania o zatwierdzenie układu, przyspieszonego postępowania układowego oraz postępowania układowego w sytuacji wystąpienia niewypłacalności lub zagrożenia niewypłacalnością dłużnika, natomiast postępowanie sanacyjne – nieobjęte dyrektywą drugiej szansy z uwagi na cechy, które przybliżają je do postępowania upadłościowego – ma być skierowane jedynie do dłużników niewypłacalnych.